ထိုသူကိုလက်ခံသမျှသောသူတည်းဟူသော ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူတို့အား၊ ဘုရားသခင်၏ သားဖြစ်ရသောအခွင့်ကို ပေးတော်မူ၏။

 

『ထိုသူကိုလက်ခံသမျှသောသူတည်းဟူသော ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူတို့အား၊ ဘုရားသခင်၏ သားဖြစ်ရသောအခွင့်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုသားတို့မူကား၊ လူမျိုးနှင့်စပ်ဆိုင်၍ ဘွားသောသားမဟုတ်။ မေထုန်သံဝါသအားဖြင့် ဘွားသော သားမဟုတ်။ လူအလိုအလျောက်ဘွားသောသားမဟုတ်။ ဘုရားသခင်ဘွားတော်မူသောသားဖြစ်သတည်း။』 (ယောဟန် ၁: ၁၂-၁၃)
ဘုရင်သို့မဟုတ်သမ္မတသည်တိုင်းတစ်ပါးသို့ပြန်လာပြီးနောက်အိမ်သို့ပြန်လာသောအခါအခွင့်အာဏာရှိသူများသည်တွေ့ဆုံရန်ထွက်ကြသည်။ ဒီအာဏာကိုနိုင်ငံရဲ့အမြင့်ဆုံးအာဏာပိုင်ကပေးတယ်။ ဤနိုင်ငံတွင်ခေါင်းဆောင်ကိုလက်ခံသူများမှာအခွင့်အာဏာရှိသူများဖြစ်သည်ဟုပြောခြင်းသည်အဓိပ္ပာယ်ရှိပါသလား။ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်တွင်ဘုရားသခင်၏သားတော်ကိုမည်မျှလက်ခံနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားသခင့်သားတော်ယေရှုခရစ်ကိုလက်ခံရရှိသူတို့သည်ဘုရားသခင်၏သားများကိုလက်ခံရရှိနိုင်သည်။ ယေရှုကိုလက်ခံသူမည်သူမဆိုသည်ဘုရားသခင်၏သားတော်မဟုတ်ပါ။ သို့သော်ဘုရားသခင်၏သားများဖြစ်လာသူများသည်ယေရှုကိုလက်ခံနိုင်သည်။
 

ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်ခြင်း၏အခြေအနေမှာရေနှင့်သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်မှတစ်ဖန်မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။ ဤလောက၌သူတို့၏မိဘများထံမှရရှိသောကိုယ်ခန္ဓာခန္ဓာကိုယ်သည်ဘုရားသားများမဖြစ်နိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့်နာမ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်တစ်ဖန်မွေးဖွားသူတို့သည်ဘုရားသခင့်သားများဖြစ်လာသည်။ နာမ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်သည်ရှင်ပြန်ထမြောက်သောသခင်ယေရှု၏တူညီသောကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သည်။ယေရှုခရစ်၌ ဗတ္တိဇံကိုခံသောသူရှိသမျှတို့သည် အသေခံတော်မူခြင်း၌ ဗတ္တိဇံကိုခံကြသည်ဟု သင်တို့ မသိသလော။ ထိုကြောင့်၊ အသေခံတော်မူခြင်း၌ ဗတ္တိဇံကို ခံသောအားဖြင့်၊ ထိုသခင်နှင့် အတူသင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို ခံကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ ဘုန်းတန်ခိုးအားဖြင့် သေခြင်းမှထမြောက်တော် မူသည်နည်းတူ၊ ငါတို့သည်လည်း အသစ်သောအသက်၌ ကျင်လည်ရကြသတည်း။』 (ရောမ ၆: ၃-၄)

နှစ်ခြင်းခံပြီးသောသူသည်ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်လာသည်။ နှစ်ခြင်းခံခြင်းသည်ယေရှု၏သေခြင်းနှင့်ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ဤလောက၌မွေးဖွားလာသောအခါကျွန်ုပ်တို့၏ဆန္ဒအရမည်သို့ပင်ရှိစေကာမူကျွန်ုပ်တို့၏မိဘများ၏ (ဖခင်အများစု) ၏အမည်များကိုအမွေခံရသည်။ ထိုနည်းတူ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၀ ိညာဉ်ကိုယ်ခန္ဓာ၌မွေးဖွားလာပါကခမည်းတော်သည်ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင့်နိုင်ငံတော်တွင်ဘုရားသခင်၏နာမတော်သည်ယေဟောဝါဖြစ်သည်။ သို့သော်ယေဟောဝါသည်ယေရှု၏နာမဖြင့်မြေကြီးပေါ်တွင်မွေးဖွားလာသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်ယေရှုခရစ်၌ရှိနေစဉ်ကျွန်ုပ်တို့၏အဘသည်ယေဟောဝါဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်ဘုရားသခင်၏သားတော်သည်ယေဟောဝါ (ယေရှု) ၏နာမ၌အခွင့်အာဏာကိုပြသသည်။

『ဖိလိတ္တိလူက၊ သင်သည် တောင်ဝေးနှင့် ငါ့ထံသို့ လာရမည်အကြောင်း၊ ငါသည် ခွေးဖြစ်သလောဟု မေးလျက်၊ မိမိဘုရားတို့ကို တိုင်တည်၍ ဒါဝိဒ်ကို ကျိန်ဆဲလေ၏။ တဖန် ဖိလိတ္တိလူက လာခဲ့။ သင့်အသားကို မိုဃ်းကောင်းကင် ငှက်နှင့်တောသားရဲတို့အား ငါပေးမည်ဟု ဒါဝိဒ်ကိုဆို၏။ ဒါဝိဒ်ကသင်သည် ထား၊ လှံ၊ ကိဒုန်ပါလျက် ငါ့ထံသို့ လာ၏။ ငါသည် သင် ကြိမ်းပသော ဣသရေလ ဗိုလ်ခြေတို့၏ ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေ အရှင်ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ပါလျက် သင်ရှိ ရာသို့လာ၏။』 (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၇: ၄၃-၄၅)

ဖိလိတ္တိလူဂေါလျတ်ကလည်း၊ သို့ရာတွင်ဒါဝိဒ်က၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်ထာဝရဘုရား၏နာမတော်ကိုအမှီ ပြု၍ နတ်ဆိုးတို့ကိုနှင်ထုတ်သည်ဟုဆိုသောကြောင့်၊『 ဖိလိတ္တိမင်းတို့ကလည်း၊ သင်နှင့်လိုက်သော ထိုသူတို့သည် အဘယ်သူနည်းဟုမေးလျှင်၊ အာခိတ်မင်းက၊ ဤသူသည် ဣသရေလရှင်ဘုရင် ရှောလု၏ကျွန် ဒါဝိဒ် ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ ကြာမြင့်စွာ ငါ့ထံမှာနေပြီ။ ငါ့ထံသို့ ရောက်သောနေ့မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် သူ၌အပြစ်တင်စရာ တစုံတခုကိုမျှ မတွေ့ဟု ဖိလိတ္တိမင်းတို့အား ပြောဆိုသော်လည်း၊ ဖိလိတ္တိမင်းတို့သည် စိတ်ဆိုးလျက် ဤသူ ပြန်ပါစေ။ မင်းနေရာချသော အရပ်သို့ သွား၍နေပါစေ။ ငါတို့နှင့်အတူ စစ်တိုက်မလိုက်စေနှင့်။ စစ်တိုက်ရာတွင် ငါတို့ ရန်ဘက်၌ နေမည်ကို စိုးရိမ်စရာရှိ၏။ သူသည် သူ့သခင်၏ စိတ်ကို ပြေစေခြင်းငှါ အဘယ်သို့ပြုနိုင်သနည်း။ ငါတို့လူများ၏ အသက်ကို အပ်၍ ပြုနိုင်သည်မဟုတ်လော။ ရှောလုအထောင်ထောင်၊ ဒါဝိဒ် အသောင်းသောင်း သတ်လေစွတကားဟု အလှည့်လှည့်ကလျက် သီချင်းဆိုကြသောအခါ၊ ဤဒါဝိဒ်ကို ရည်ဆောင်၍ သီချင်းဆိုကြသည်မဟုတ်လောဟု အပြစ်တင်သောကြောင့်၊ အာခိတ်မင်းသည် ဒါဝိဒ်ကို ခေါ်၍၊ အကယ်စင်စစ် ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မှုသည့်အတိုင်း သင်သည် ဖြောင့်မတ်စွာ ပြုပြီ။ ငါနှင့်အတူ တပ်မှုတပ်ရင်း၌ သင်သွားလာပြုမူခြင်းကို ငါအားရပြီ။ သင်သည် ငါ့ထံသို့ရောက်သော နေ့မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် သင်၌ အပြစ်ကို မတွေ့။ သို့သော် ဖိလိတ္တိမင်းတို့သည် သင့်ကို အလိုမရှိကြ။』 (၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၃၀: ၃-၆)
လူများတို့သည်ဒါဝိဒ်ကိုကျောက်ခဲနှင့်ပစ်စေခြင်းငှါ၊ လူတွေခက်ခဲတဲ့အခြေအနေတွေကြုံတွေ့ရတဲ့အခါလူတွေရဲ့စိတ်တွေရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်နောင်တမရလျှင်အပြစ်တရားသည်စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့်ပြုမူခြင်းဖြစ်သည်။ ဒီအခြေအနေမှာဒါဝိဒ်ကယေဟောဝါကတစ်ဆင့်ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတယ်လို့ပြောခဲ့တယ်။ ဒါဝိဒ်သည်ဘုရားသခင်၏ပိုင်သအုပ်စိုးမှုကိုယုံကြည်သည်။
အသက် ၄၀ အရွယ်တွင်တစ်ချိန်ကအီဂျစ်မင်းသားမောရှေသည်ဟေဗြဲလူတို့ကိုနှောင့်ယှက်သောအီဂျစ်စစ်သားတစ် ဦး ကိုသတ်ပြီးထွက်ပြေးခဲ့သည်။ သူသည်မိဒျန်ပြည်သို့ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ ထိုတွင်အနှစ် ၄၀ နေထိုင်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင်သူသည်မီးလောင်နေသောချုံပုတ်တွင်ယေဟောဝါဘုရားသခင်နှင့်တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်သည်အဲဂုတ္တုပြည်မှနှုတ်ဆောင်တော်မူသည် ဖြစ်၍၊ မောရှေမှာတောင်ဝှေးရှိပေမဲ့ယေဟောဝါရဲ့နာမနဲ့ထွက်သွားတယ်။

လူတစ် ဦး သည်ယေဟောဝါဘုရားသခင်၏အခွင့်အာဏာမရရှိနိုင်သည့်အကြောင်းရင်းသုံးခုရှိသည်။ pedigree, ဇာတိပကတိနှင့်လူသား၏အလိုတော်။

『ထာဝရဘုရားသည်လည်း အာဗြံကို ခေါ်တော်မူ၍၊ သင်၏ပြည်နှင့်တကွ အမျိုးသားချင်းပေါက်ဘော် များထဲက ထွက်ပြီးလျှင်၊ ငါပြလတံ့သော ပြည်သို့ သွားလော့။』 (ကမ္ဘာ ဦး ၁၂: ၁)
အာဗြဟံ၏ဥပမာအနေနှင့်အာဗြဟံသည် ၇၅ နှစ်ဖြစ်သည်။ အာဗြဟံသည်အသက် ၁၀၀ မပြည့်မှီဘုရားသခင့်မိန့်မှာချက်ကိုမနာခံခဲ့။ ဘုရားသခင်ကပcovenantိညာဉ်သားကိုပေးမယ်လို့ကတိပေးခဲ့ပေမယ့် Sarah ရှမေလကိုမွေးဖွားဖို့စာရာမဟုတ်ဘဲဟာဂရနဲ့အိပ်ခဲ့တယ်။ အာဗြဟံသည် hma ရှမေလကိုဘုရားသခင်ထံတော်မှဆင်းသက်လာသူအဖြစ်ရှုမြင်ခဲ့သည်။ အာဗြဟံ၏အနွယ်သည်ဇာတိပကတိဖြစ်သော်လည်း Isaac ဇာက်သည်ဘုရားသခင်ထံမှဝိညာဉ်ရေးနွယ်ဖွားတစ် ဦး ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်ကသူ့ဇာတိမြို့နှင့်ဆွေမျိုးများကိုစွန့်ခွာရန်မိန့်မှာခဲ့သော်လည်းသူ၏တူလောတကိုထုတ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ဇာတိပကတိ၏ချစ်ခင်မှုသည်ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကိုတားဆီးသည်။ သူကအမွေခံပေးမယ်လို့ဘုရားသခင်ပြောပေမယ့်အာဗြဟံကသူ့ဇာတိ Ele လဇာကိုအမွေဆက်ခံသူလို့သတ်မှတ်ခဲ့တယ်။ လူသား၏အလိုတော်သည်ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်မကိုက်ညီပါ။

သူနောင်တမရလျှင်လူကိုမမွေးဖွားနိုင်ပါ။ ဤအရာသုံးခု (သွေး၊ ဇာတိပကတိနှင့်လူတို့၏အလိုဆန္ဒ) သည်ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ရှေ့တွင်ကြားဖြတ်ခံရသည်။ အာဗြဟံ၏အဖြစ်အပျက်ကိုကျွန်ုပ်တို့၏ဇာတ်လမ်းတွင်မကြားရပါကကျွန်ုပ်တို့သည်နောင်တမရကြောင်းသက်သေပြသည်။ အသင်းတော်သို့တက်ရောက်သူများသည်နောင်တမရလျှင် ၀ ိညာဉ်၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုရရှိမည်မဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့်သူတို့သည်အသင်းဝင်များဖြစ်ကြသော်လည်းသူတို့၏ဇာတိ၊ ဇာတိနှင့်အလိုတော်အတိုင်းပြုမူကြလိမ့်မည်။ ဤသုံးပါးကိုစွန့်လွှတ်ရန်တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာကားတိုင်ပေါ်တွင်အသေခံခဲ့သောယေရှုခရစ်နှင့်ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်သည်။

『 ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော် ဆုံးမပဲ့ပြင်တော် မူသမျှသော သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့သည် တဖန်ကြောက် ရွံ့တတ်သော ကျွန်၏သဘောကို ရကြသည်မဟုတ်။ အဗ္ဗအဘဟုခေါ်ရသောအခွင့်နှင့် သားဖြစ်ခြင်း၏ သဘောကိုရကြပြီ။ ငါတို့သည် ဘုရားသခင်၏သားဖြစ်ကြသည်ဟု ဝိညာဉ်တော်သည် ငါတို့၏ဝိညာဉ်နှင့်အတူ သက်သေ ခံတော်မူ၏။ သားမှန်လျှင်အမွေခံ၊ ဘုရားသခင်၏ အမွေခံဖြစ်ကြ၏။ ခရစ်တော်နှင့်အတူ ဘုန်းဝင်စားမည် အကြောင်း၊ ထိုသခင်နှင့်အတူ ဆင်းရဲဒုက္ခကိုခံရလျှင်၊ ထိုသခင်နှင့်ဆက်ဆံသောအမွေခံလည်းဖြစ်ကြ၏။ ငါတို့အား ပေါ်ထွန်းလတံ့သော ဘုန်းကိုထောက်သော်၊ ယခုမျက်မှောက်ကာလ၌ ခံရသော ဆင်းရဲဒုက္ခကို ပမာဏမပြုထိုက်ဟု ငါသဘောရှိ၏။ 』 (ရောမ ၈: ၁၄-၁၈)
ယေရှုခရစ်နှင့်အတူလက်ဝါးကပ်တိုင်မှာအသေခံပြီ။ သင်သည်သခင်ယေရှုခရစ်တော်ကိုလက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်ဟောပြောလျှင်ဆင်းရဲဒုက္ခသည်သင်တို့ဆီသို့ရောက်ရပါမည်။ သို့သော်ဤဆင်းရဲဒုက္ခသည်နှိုင်းယှဉ်။ မရပါ၊ အနာဂတ်၌ကျွန်ုပ်တို့အားထင်ရှားစေမည့်ဘုန်းအသရေကိုပေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောင်တရသောသူသည်ကားတိုင်၌အသေခံရသော်လည်းဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့တစ်ဖန်မွေးဖွားခြင်းနှင့်ခရစ်တော်၌ဘုရားသခင်၏လက်ျာတော်ဘက်၌ဘုန်းအသရေကိုခံရသည်။