ခရစ်တော်ကိုစွန့်ပစ်သူများ

ယေရှုသည် မြို့ဝန်မင်းရှေ့သို့ရောက်တော်မူသည်ရှိသော် မြို့ဝန်မင်းက၊ သင်သည် ယုဒရှင်ဘုရင် မှန်သလောဟု မေးလျှင်၊ ယေရှုက၊ မင်းကြီးမေးသည်အတိုင်း မှန်သည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။  ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့် လူအကြီးအကဲတို့သည် အပြစ်တင်ကြသော် တခွန်းကိုမျှ ပြန်တော်မမူ၊  ပိလတ်မင်းကလည်း၊ သင့်တဘက်၌ အဘယ်မျှလောက် သက်သေခံကြသည်ကို သင်မကြားသလောဟု ပြောဆိုသော်လည်း၊  စကားတခွန်းကိုမျှ ပြန်တော်မမူသည်ကို မြို့ဝန်မင်းသည် အလွန်အံဩလေ၏။  ထိုပွဲ၌ မြို့ဝန်မင်းသည် အကျဉ်းထားသောသူတို့တွင်၊ လူများတို့ အလိုရှိသောသူတယောက်ယောက် ကို လွှတ်မြဲထုံးစံရှိ၏။  ထိုအခါ အကျဉ်းထားသောသူတို့တွင် ဗာရဗ္ဗအမည်ရှိသော ကျော်စောသောသူတယောက်ရှိ၏။  လူများ စည်းဝေးကြသည်ရှိသော်၊ ပိလတ်မင်းက၊ သင်တို့သည် အဘယ်သူကို လွှတ်စေချင်သနည်း။ ဗာရဗ္ဗကိုလွှတ်စေချင်သလော။ ခရစ်ဟုခေါ်ဝေါ်သော ယေရှုကို လွှတ်စေချင်သလောဟု လူများတို့အား မေး လေ၏။  အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ မေးသနည်းဟုမူကား၊ ထိုသူတို့သည် မနာလိုသောစိတ်နှင့် ယေရှုကို အပ်နှံ ကြောင်းကို ပိလတ်မင်းသိ၏။  ထိုမှတပါး တရားပလ္လင်ပေါ်မှာ ထိုင်စဉ်တွင်၊ မိမိခင်ပွန်းသည် လုလင်တယောက်ကို စေလွှတ်၍၊ ထို ဖြောင့်မတ်သောသူကို အဘယ်သို့မျှ မပြုပါနှင့်။ ယနေ့ပင် ကျွန်မသည် ထိုသူကြောင့် အိပ်မက်၌ ပြင်းစွာခံရ ပါပြီဟု မှာလိုက်၏။  လူအစုအဝေးတို့သည် ဗာရဗ္ဗကိုတောင်း၍ ယေရှုကိုသတ်စေခြင်းငှါ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့် လူ အကြီးအကဲတို့သည် လူများကို တိုက်တွန်းသွေးဆောင်ကြ၏။  ထို့ကြောင့် မြို့ဝန်မင်းသည်၊ ဤသူနှစ်ယောက်တို့တွင် သင်တို့သည်အဘယ်သူကို လွှတ်စေချင်သနည်း ဟု လူများကို တဖန်မေးသောအခါ၊ ဗာရဗ္ဗကို လွှတ်စေချင်ပါသည်ဟု လျှောက်ကြ၏။ ပိလတ်မင်းကလည်း၊ သို့ဖြစ်လျှင် ခရစ်ဟု ခေါ်ဝေါ်သော ယေရှုကို အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်းဟု မေးပြန်သော်၊ ထိုသူအပေါင်းတို့က၊ သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားခြင်းကို ခံပါလေစေဟု ဆိုကြ၏။  မြို့ဝန်မင်းကလည်း အဘယ်ကြောင့်နည်း။ အဘယ်အပြစ်ကို ပြုဘိသနည်းဟုမေးလျှင်၊ ထိုသူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားခြင်းကို ခံပါလေစေဟု လူများတို့သည် သာ၍ဟစ်ကြ၏။  ပိလတ်မင်းသည် မိမိမနိုင်၊ လူများသာ၍ရုန်းရင်းခတ်မျှ ပြုကြသည်ကိုမြင်လျှင်၊ ရေကိုယူ၍ လူများ ရှေ့တွင် မိမိလက်ကိုဆေးလျက်၊ ဤဖြောင့်မတ်သော သူ၏အသွေးနှင့်ငါသည် ကင်းရှင်း၏။ ဤအမှုကို သင်တို့ ကြည့်ကြလော့ဟု ဆို၏။  ထိုလူအပေါင်းတို့က သူ၏အသွေးသည် ငါတို့၏ ခေါင်းပေါ်၌၎င်း တည်ရှိပါစေဟု ပြန်ပြောကြ၏။  ပိလတ်မင်းသည်လည်း ဗာရဗ္ဗကို လူများတို့အား လွှတ်လေ၏။ ယေရှုကိုကား ရိုက်ပြီးလျှင် လက်ဝါး ကပ်တိုင်မှာ သတ်စေခြင်းငှါ အပ်လိုက်လေ၏။  (မMatthewဲ ၂၇: ၁၁-၂၆)

ပိလတ်နှင့် ပတ်သက်၍ သမ္မာကျမ်းစာတွင်မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အရာများ မှလွဲ၍ မည်သည့်အရာမျှမသိသေးပါ။ ပိလတ်သည်သူ၏တန်ခိုးနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်မပြတ်သားသောလူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ၏သြတ္တပ္ပစိတ်၏အသံကိုကြားနိုင်ကြောင်းသူသိသည်။ သို့သော်သူမပြောနိုင်ခဲ့ပါ။ ပိလတ်သည်အလွန်ခင်မင်ရင်းနှီးခဲ့သည်။ သူကယေရှုကိုအပြစ်မရှိအောင်ကြိုးစားခဲ့တယ်။
သူသည်ယေရှုကိုဟေရုဒ်အန္တိဘထံသို့စေလွှတ်တော်မူ။ သူ့ကိုရိုက်နှက်။ လွှတ်လိုက်လေ၏။ သူသည်အားလပ်ရက်များ၌အကျဉ်းသားတစ် ဦး ကိုလွှတ်ပေးသည့်ထုံးစံအရယေရှုကိုလွှတ်ပေးရန်လည်းသူကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော်ပိလတ်သည်လူအုပ်၏လွှမ်းမိုးမှုကိုခံခဲ့ရသည်။ ပိလတ်သည်အဓိကရုဏ်းကိုကြောက်ခဲ့သည်။ အဓိကရုဏ်းဖြစ်ပွားတဲ့အချိန်မှာသူကတာ ၀ န်ယူဖို့မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး။
ပိလတ်မင်းသည်ယေရှုအားလက်ဝါးကပ်တိုင်သို့အပ်နှံလိုက်ပြီးလူအများအားကျေနပ်အားရစေသည်။ ပိလတ်သည်သူ၏လက်ရှိအနေအထားကိုထိန်းသိမ်းရန်သူ၏ကိုယ်ကိုကိုယ်သိသောစိတ်ပျောက်သွားသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့ကလည်း၊ ကဲသာဘုရင်မှတပါးအဘယ်ရှင်ဘုရင်မျှမရှိဟုကိုယ်တော်ကိုပြောဆို၏။ ဤစကားများအရယေရှုကိုလွှတ်လျှင်သူသည်ကဲသာဘုရင်မဟုတ်သောဘုရင်တစ်ပါးကို ၀ င်ခွင့်ပြုခြင်းခံရသည်ဟုစိုးရိမ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ပိလတ်မင်းထိုသို့ပြုလျှင်သူသည်ဘုရင်ခံအဖြစ်မှထုတ်ပယ်ခံရပြီးကဲသာဘုရင်ရောမemကရာဇ်ကိုသစ္စာဖောက်သူအဖြစ်စစ်ဆေးလိမ့်မည်။ ပိလတ်မင်းက၊ ယေရှုကိုလက်ဝါးကပ်တိုင်မှာရိုက်ထားစေခြင်းငှါထိုသူတို့သည်အလျင်အမြန်လျှောက်ကြ၏။
ပိလတ်မင်းရှေ့တွင်ယေရှုရပ်နေစဉ်ပိလတ်မင်းက“ သင်သည်ယုဒရှင်ဘုရင်မှန်သလော” ဟူသောပထမမေးခွန်းကိုမေးခဲ့သည်။ ဤအရာသည်ယုဒလူတို့ကယေရှုကိုပိလတ်မင်းအားစွပ်စွဲသောအရေးအကြီးဆုံးအရာဖြစ်သည်။ ယေရှုကိုပိလတ်မင်းထံခေါ်ဆောင်။ သူအားစွပ်စွဲခဲ့သည့်ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းများ၏စွပ်စွဲချက် -“ ဤသူသည်ငါတို့၏လူများကိုလှည့်ဖြား။ ကဲသာဘုရင်အားအခွန်မပေးဆောင်ခြင်းကိုတားမြစ်တော်မူသည်ကိုခရစ်တော်ဘုရင်ဟုခေါ်တွင်သည်။
လူတို့အားလှည့်ဖြားခြင်းဟူသည့်စကားလုံးသည်“ လူတို့အားသခင်ယေရှုကိုသမ္မာတရားစကားအားဖြင့်သင်ကြားပေးသောအရာများ” ဖြစ်သည်။ “ ယေရှုသွန်သင်သောဘဝလမ်းစဉ်” နှင့်စပ်လျဉ်း။ သူတို့သည်လူတို့အားယေရှုကိုလှည့်စားခဲ့သည်ဟုဆိုကြသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းက“ ယေရှုသည်ကဲသာဘုရင်အားအခွန်ပေးဆောင်ခြင်းကိုပိတ်ပင်ထားသည်” ဟူသောလိမ်ညာမှုဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ဥစ္စာကိုကားဘုရားသခင်အားဆက်ပေးကြလော့ဟုမိန့်တော်မူ၏။

မိမိကိုယ်ကိုကြေငြာသောဘုရင်ခရစ်တော်ဖြစ်သည်ဟုသခင်ယေရှုမိန့်ဆိုခဲ့သည်မှာသက်သေသာဓကဖြစ်သည်။ “ ထိုနံနက်ကယာဖတွင်ကျင်းပခဲ့သောဆဲန်ဟီဒရင်ညီလာခံတွင်ကယာဖ၏နောက်ဆုံးစစ်ကြောမှု” တွင်တွေ့ရှိရသည်။ သခင်ယေရှု၏ဘုရင်ဟူသောအသုံးအနှုန်းသည်မေရှိယသာဖြစ်သည်ဟုသူတို့သိထားကြသော်လည်းသခင်ယေရှုကိုတရားစွဲဆိုရခြင်း၏အကြောင်းရင်းမှာ“ ဤသူသည်ကဲသာဘုရင်ကိုဆန့်ကျင်သောအဓိကရုဏ်း၏အဓိကရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ကြောင်းပိလတ်အားအသိအမှတ်ပြုစေရန်” ဖြစ်သည်။
ပိလတ်မင်းက၊ သင်သည်ယုဒရှင်ဘုရင်မှန်သလောဟုယေရှုကိုမေးလျှင်၊ ပိလတ်သည်ယုဒဘုရင်များကိုရောမesကရာဇ်ကဲသာဘုရင်၏အုပ်စိုးမှုအောက်တွင်အုပ်ချုပ်ခဲ့သောကြောင့်ဘုရင်ကိုစိန်ခေါ်သူမည်သူမဆိုကိုမည်သူမျှမတားဆီးနိုင်ပါ။ ထို့ကြောင့်သူသည်ယေရှုအားကဲသာဘုရင်၏ဘုရင်အဖြစ်ကိုစိန်ခေါ်ခဲ့သည့်ဂျူးဘုရင်ဟုတ်မဟုတ်သိလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ယေရှုကလည်း၊ သင်မှန်သည်ဟုပြန်ဆို၏။ လူအစုအဝေးတို့က၊ ငါဆိုသည်ကား၊ ယေရှု၏ဂျူးဘုရင်၏စကားသည်ပစ္စုပ္ပန်လောက၌မင်းအာဏာကိုဆိုလိုခြင်းမဟုတ်သကဲ့သို့သူ၏နိုင်ငံရေးရည်မှန်းချက်များကိုလည်းဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ပါ။ သူသည်မေရှိယအနေနှင့်သူ၏ရာထူးကိုကြေငြာခဲ့သည်။ မေရှိယကိုဂျူးတို့၏ဘုရင်အဖြစ်ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖော်ပြထားပြီးဒါဝိဒ်၏နေရာကိုဆက်ခံမည့်ထာဝရဘုရင်ကိုရည်ညွှန်းသည်။
သူသည်ကဲသာဘုရင်ကိုပုန်ကန်ရန်အစစ်အမှန်ဘုရင်မဟုတ်ကြောင်းယေရှု၏ဤစကားများမှပိလတ်မင်းသိခဲ့သည်။ ပိလတ်သည်ယေရှု၏တန်ခိုးတော်ကဤမျှလောက်အင်အားကြီးမားလွန်းလျှင်ခွင့်လွှတ်လိုစိတ်မရှိဘဲချက်ချင်းအပြစ်ပေးခံရလိမ့်မည်၊ သူသည်ကဲသာဘုရင်ကိုပုန်ကန်ခြင်းဖြင့်ဂျူးတို့၏ဘုရင်ဖြစ်သည်ဟုယူမှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော်ပိလတ်မင်းရှေ့တွင်သခင်ယေရှု၏ပုံပန်းသဏ္soာန်သည်အလွန်ကျိုးပဲ့။ ၊ စာနာတတ်သူလည်းမဟုတ်ဘဲပုန်ကန်မှုလက္ခဏာလည်းမရှိပါ။ ပိလတ်သည်“ ဤအရာသည်အစကပင်ဘာသာရေးဆိုင်ရာကိစ္စရပ်များ” ဖြစ်ကြောင်းကောင်းစွာသတိပြုမိသည်။ သူတို့ကတရားစွဲဆိုမှုသည်ဘာသာရေးကိစ္စရပ်များဖြစ်ကြောင်းကိုလည်းသူတို့သိသည်။ ယေရှုကိုဂျူးတို့၏အမျက်ဒေါသကြောင့်ပိလတ်သိသည်။
ပိလတ်အတွက်အလွန်ထူးဆန်းသည့်အရာမှာ“ တရားခံအဖြစ်ရပ်တည်သူသည်မည်သည့်အကြောင်းပြချက်ဖြင့်မဆိုနှုတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်၊ သင့်တဘက်၌အဘယ်မျှလောက်သက်သေခံကြသည်ကိုသင်မကြားသလောဟုပြောဆိုသော်လည်း၊ တခွန်းကိုမျှပြန်တော်မမူ၊ သခင်ယေရှုသည်သူတို့၏စွပ်စွဲချက်များကိုဖြေကြားခြင်းမရှိပါ။ ဤအမှု၌သခင်ယေရှု၌အပြစ်မရှိပါ။ သူတို့သည်သေဒဏ်ချမှတ်ခံရခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
တုံ့ပြန်မှုအရဟေရှာယ ၅၃: ၇ ကဤသို့ဆိုသည် -

 “ထိုသူသည် ညှဉ်းဆဲခြင်းနှင့် နှိမ့်ချခြင်းကို ခံ၍ နှုတ်ကို မဖွင့်ဘဲနေ၏။ အသေသတ်ခြင်းငှါ ဆောင်သွား သော သိုးသငယ်ကဲ့သို့ သူ့ကို ဆောင်သွား၍၊ သိုးသည် အမွေးညှပ်သောသူရှေ့မှာ မမြည်ဘဲနေသကဲ့သို့၊ သူသည် နှုတ်ကို မဖွင့်ဘဲ နေ၏။.”

ယေရှုသည်မိမိ၏အပြစ်ကင်းစင်မှုကိုတောင်းဆိုရန်မလိုအပ်ခဲ့ပါ။ သူသည်အပြစ်မဲ့သူဖြစ်သော်လည်းယခုသူသည်ကျွန်ုပ်တို့၏ကိုယ်စားအပြစ်ကိုပြန်လည်ရှင်သန်စေသည်။ သခင်ယေရှုသည်ထိုက်တန်စွာစီရင်ခြင်းကိုမခံလိုပါ။ သမ္မာကျမ်းစာက (ဟေရှာယ ၅၃ း ၅) ဟုဆိုထားသည် “ထိုသူသည် ငါတို့ လွန်ကျူးခြင်းအပြစ်များ ကြောင့်၊ နာကျင်စွာ ထိုးခြင်း၊ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံရလေ၏။ ငါတို့၏ ငြိမ်သက်ခြင်းချမ်းသာကိုဖြစ်စေသော ဆုံးမခြင်း သည် သူ့အပေါ်သို့ ရောက်၍၊ သူခံရသော ဒဏ်ချက်အား ဖြင့် ငါတို့သည် အနာပျောက်လျက် ရှိကြ၏။”

ယုဒလူတို့ကယေရှုကိုသူတို့၏ခရစ်တော်ဟုသိပြီးဂျေရုဆလင်မြို့သို့ဝင်ခွင့်ကိုအလွန်ကြိုဆိုကြသည်။ သို့သော်ယေရှုသည်သူတို့၏မျှော်လင့်ချက်များနှင့်ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ ဂျူးများမျှော်လင့်ထားသည့်ခရစ်တော်သည်“ ပိလတ်မင်းရှေ့တွင်စစ်ကြောစီရင်တော်မူသောသူမဟုတ်၊ Israelသရေလအမျိုးကိုကယ်တင်ခြင်းငှါသူတို့၏ရှင်ဘုရင်” ဖြစ်သည်။ ဂျူးများကသဘောမတူသောအခါသခင်ယေရှုကိုသူတို့မျှော်လင့်ခြင်းကသစ္စာဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေမျိုးတွင်ပိလတ်သည်သူတို့၏အကြံဥာဏ်ကိုနားမထောင်ပါကနောက်ပိုင်းတွင်မည်သို့ဖြစ်မည်ကိုသူမသိခဲ့ပါ။
 ဂျူးများကိုဂျူးများအထဲမှထုတ်ပယ်ရန်ယဇ်ပုရောဟိတ်များဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်သည်။ လူအစုအဝေးလျင်မြန်စွာတ ဦး တည်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ “ ယေရှုသည်လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာအသေခံပြီ။ ဒီမှာနဲ့အဲဒီမှာတစ် ဦး ကြွေးကြော်သံခဲ့သည်။ ပိလတ်သည်ရေကို ယူ၍ လူများရှေ့တွင်မိမိလက်ကိုဆေးလျက်၊ ဤသူသည်အသေခံထိုက်သည်မဟုတ်လော။ ပိလတ်မင်းသည်လည်းဗာရဗ္ဗကိုလူများတို့အားလွှတ်လေ၏။ ဗာရဗ္ဗအစားယေရှုကိုရိုက်။ ယေရှုကိုလက်ဝါးကပ်တိုင်မှာရိုက်ထားခြင်းငှါသွား၏။
ပိလတ်မင်းသည်ယေရှုနှင့် ပတ်သက်၍ အုပ်ချုပ်ခဲ့သည်။ ကားတိုင်တင်သတ်မှုအတွက်သေဒဏ်ချမှတ်ခဲ့သည်။ သေဒဏ်ကိုကွပ်မျက်ခြင်းမပြုမီရိုက်နှက်ခြင်းဖြင့်အပြစ်ပေးသည်။ ရောမစစ်သား၏နှင်တံတွင်လက်ကိုင်တို၊ သားရေကြိုးကြိုးအနည်းငယ်နှင့်ရှေ့တွင်ကပ်ထားသောချွန်ထက်သောပန်းပုလက်ရာများရှိသည်။ ထို့ကြောင့်ဤနှင်တံနှင့်ထိမိသောအခါကျောရိုးပေါ်လာလိမ့်မည်၊ တစ်ခါတစ်ရံအသားများကိုမြှုပ်နှံခဲ့သည်။ ထိုအခါပြစ်တင်ရှုတ်ချအကျဉ်းသားသည်သူ၏ကားတိုင်တင်ခြင်းဘောင်နုနှင့်ဝါကျအထိတက်ရမည်ဖြစ်သည်။ ရောမစစ်သားများကယေရှုအားကြမ်းကြုတ်သောရိုက်နှက်မှုဖြင့်ရိုက်နှက်ပြီးနောက်လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်ကားတိုင်တင်ဆောင်ခြင်းနှင့်ဂေါလဂေါသတောင်သို့တက်ခဲ့ရသည်။