အပျိုကညာဆယ် ဦး ၏ပုံဥပမာဟူမူကား၊

『 ထိုအခါ ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်သည်ကား၊ မင်္ဂလာဆောင်လုလင်ကို ခရီးဦးကြိုပြုအံ့သောငှါ မီးခွက်ကို ကိုင်ယူ၍ ထွက်သွားသောသတို့သမီးတကျိပ်နှင့်တူ၏။ ထိုသတို့သမီးတို့တွင် ငါးယောက်သည် ပညာသတိရှိကြ၏။ ငါးယောက်မူကား အမိုက်ဖြစ်ကြ၏။ မိုက်သောသူတို့သည် မီးခွက်တို့ကိုသာယူ၍ ဆီကို မယူကြ။ ပညာသတိရှိသောသူတို့မူကား၊ မီးခွက်နှင့်တကွ ဘူး၌ပါသောဆီကိုလည်း ယူကြ၏။ မင်္ဂလာဆောင်လုလင်သည် မလာဘဲနေစဉ်၊ ထိုသတို့သမီးအပေါင်းတို့သည် ငိုက်၍အိပ်ပျော်ကြ၏။  သန်းခေါင်ယံ၌ကြည့်ပါ။ မင်္ဂလာဆောင်လုလင်သည် လာပြီ။ ခရီးဦးကြိုပြုခြင်းငှါ ထွက်သွားကြကုန်ဟု ကြွေးကြော်လျှင်၊ ထိုသတို့သမီးအပေါင်းတို့သည် ထ၍မီးခွက်များကို ပြင်ဆင်ကြ၏။  မိုက်သောသူတို့က ငါတို့ဆီမီးသေပါပြီ။ သင်တို့ ဆီကိုအနည်းငယ်ပေးပါဟု ပညာရှိသောသူတို့အား တောင်းကြ၏။ ပညာရှိသောသူတို့ကလည်း သင်တို့အဘို့နှင့် ငါတို့အဘို့ ဆီမလောက်။ ထို့ကြောင့် ဆီရောင်းသောသူ ရှိရာသို့သွား၍ ကိုယ်သုံးဘို့ဝယ်လျှင် သာ၍ကောင်းသည်ဟု ပြန်ပြောကြ၏။  ထိုသူတို့သည် ဆီဝယ်သွားသည်အခိုက်တွင် မင်္ဂလာဆောင်လုလင်သည်လာ၍၊ အသင့်ရှိသော သတို့ သမီးတို့သည် လုလင်နှင့်အတူ ပွဲသို့ဝင်ကြပြီးလျှင် တံခါးကိုပိတ်ထား၏။ ထိုနောက် ကြွင်းသောသတို့သမီးတို့သည်လာ၍ အရှင်၊ အရှင်၊ ကျွန်မတို့အား တံခါးကိုဖွင့်ပါဟု တောင်းလျှောက်ကြသော်၊ အရှင်ကလည်း၊ ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ သင်တို့ကို ငါမသိဟု ပြန်ပြောလေ၏။  သို့ဖြစ်၍ လူသားသည် ကြွလာအံ့သောနေ့ရက်၊ အချိန်နာရီကို သင်တို့သည်မသိသောကြောင့် စောင့် နေကြလော့။ 』(ရှင်မဿဲခရစ်ဝင်။၂၅ း ၁-၁၃)

အပျိုကညာဆယ် ဦး သည်ဘုရားသခင်ကိုယုံကြည်သောသူများဖြစ်သည်။ သို့သော်ဘုရားရှိခိုးကျောင်းတွင်လူငါးမျိုးနှင့်မိုက်မဲသောအပျိုကညာ ၅ ယောက်ရှိသည်။ ဤဥပမာသည်ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏တရားကိုနာခံသောသူများနှင့်သန့်ရှင်းသော ၀ ိညာဉ်တော်၏တရားကိုလိုက်နာသူများအားပုံဆောင်သည်။ မီးခွက်၏ဆီသည်သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကိုကိုယ်စားပြုသည်။ ဓမ္မဟောင်း၏နိယာမကိုလိုက်နာသူသည်သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်နှင့်စတင်သော်လည်း၊ ကယ်တင်ခြင်းသို့မရောက်နိုင်သောကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်လာသည်။『 ဥပမာကား၊ လင်ရှိသောမိန်းမသည် လင်မသေ မှီတိုင်အောင်၊ ပညတ်တရားအားဖြင့် လင်၌ချည်နှောင် လျက်ရှိ၏။ လင်သေလျှင်မူကား လင်ဝတ်နှင့်လွတ်၏။ ထိုကြောင့်၊ မိမိလင်မသေမှီအခြားသော သူ၏ မယားဖြစ်လျှင်၊ မျောက်မထားသောမိန်းမဟု ခေါ်ထိုက် ၏။ လင်လေလျှင်မူကား၊ ထိုတရားနှင့်လွတ်သည်ဖြစ်၍၊ အခြားသောသူ၏ မယားဖြစ်သော်လည်း၊ မျောက်မထားသောမိန်းမဟု ခေါ်စရာအကြောင်းမရှိ။  ထိုနည်းတူ၊ ငါညီအစ်ကိုတို့၊ သင်တို့သည် အခြားသော သူတည်းဟူသော၊ သေခြင်းမှ ထမြောက် တော်မူသော သူ၏မယားဖြစ်၍၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်နှင့်အညီ တိုးပွါးမည်အကြောင်း၊ ခရစ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအားဖြင့်သေ၍ ပညတ်တရားနှင့်ကွာကြ၏။ 』 (ရောမ ၇: ၂-၄)

လူတစ် ဦး အသက်ရှင်စဉ်ကဓမ္မဟောင်းပညတ်ကိုIsraelitesသရေလလူမျိုးများအားကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာကဓမ္မဟောင်းကျမ်းကိုလင်ယောက်ျားအဖြစ်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့်သမ္မာကျမ်းစာကIsraelသရေလလူများအားဓမ္မဟောင်းဥပဒေအရချည်နှောင်ထားသည်ဟုဆိုထားသည်။ အကယ်၍ ခင်ပွန်းသည်အသက်ရှင်ပါကဇနီးသည်အခြားယောက်ျားထံသွားသည့်အပြုအမူသည်မတရားမေထုန်ပြုခြင်းဖြစ်သည်။ အပြစ်သားသည်ဓမ္မဟောင်းပညတ်အရမသေခဲ့လျှင်အပြစ်သားများသည်သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကိုမရရှိနိုင်ပါ။ ဓမ္မဟောင်းပညတ်သည်မသေပါ။ သို့သော်အပြစ်ရှိသောသူသည်သေရမည်။ ခရစ်တော်ထံသို့သွားရန်အပြစ်သားသည်ယေရှုနှင့်အတူလက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်အသေခံရမည်။ ဓမ်မဟောင်းဥပဒေကဲ့သို့သောဓမ်မဟောင်းဥပဒေအောက်၌အပြစ်သားတစ် ဦး သေဆုံးသောအခါခင်ပွန်းသည်ကအပြစ်သားအားလွှတ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ထောင်မှထွက်လာပြီးအပြစ်သားသည်ခရစ်တော်ထံသို့သွားနိုင်သည်။ လွတ်လပ်သောသူတစ် ဦး အဖြစ်နောက်တဖန်မွေးဖွားအပြစ်သားတစ် ဦး ။ နောင်တတရားသည်ဇာတိပကတိ၏အသေခံခြင်းကိုကိုယ်စားပြုသည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှင့်သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အတူတကွမဖြစ်နိုင်ပါ။ ဘုရားသခင်ကယ်လွှတ်တော်မူသောကြောင့် ယေရှုခရစ်၌တည်၍၊ ဇာတိပကတိအတိုင်းမကျင့်၊ ဝိညာဉ် ပကတိအတိုင်း ကျင့်သောသူတို့သည် အပြစ်စီရင်ခြင်း နှင့် လွတ်ကြ၏။ ယေရှုခရစ်၌တည်၍ အသက်ရှင်စေသော ဝိညာဉ်တော်၏တရားသည် အပြစ်တရား၏ လက်မှ၎င်း၊ သေခြင်းတရား၏လက်မှ၎င်း၊ ငါ့ကိုကယ်လွှတ်ပြီ။ (ရှင်မဿဲခရစ်ဝင်။ ၈: ၁-၂)『 ထိုသို့မှန်လျှင်၊ အဘယ်သို့ပြောရမည်နည်း။ ကျေးဇူးတော်ပွါးများစေခြင်းငှါ အပြစ်တရားကို ကျင့်၍ နေရမည်လော။ ထိုသို့မနေရ။ အပြစ်တရားမှ စုတေ့သောသူတို့ သည် ထိုတရား၌ အဘယ်သို့ ရှင်ရဦးမည်နည်း။ 』(ရောမ ၆: ၁-၂)

ဗတ္တိဇံသည်အောက်ပါအဓိပ္ပာယ်များရှိသည် - အပြစ်သားသည်ဓမ်မဟောငျးကမျြးဥပဒေ (အပြစ်နှင့်သေခြင်းတရား၏နိဂုံး) ဖြင့်သေခဲ့သည်။ ဗတ္တိဇံဆိုသည်မှာယေရှုနှင့်အတူအသေခံရန်အချက်အလက်များဖြစ်သည်။ နောင်တရသူသည်သခင်ယေရှုနှင့်အတူသေသည်ကိုဘုရားသခင်သိသည်။『 အကြောင်းမူကား၊ ငါသည်ကိုယ်ကျင့်သော အကျင့်ကို မနှစ်သက်။ ကျင့်ချင်သော အကျင့်ကိုမကျင့်၊ ရွံ့ရှာသော အကျင့်ကို ကျင့်၏။  ထိုသို့ငါသည် မကျင့်ချင်သောအကျင့်ကို ကျင့်လျှင်၊ ပညတ်တရားဖြောင့်သည်ဟု ငါဝန်ခံ၏။  သို့ဖြစ်လျှင်၊ ထိုမကောင်းသောအကျင့်ကို ငါ့ကိုယ်တိုင်ကျင့်သည်မဟုတ်။ ငါ့အထဲ၌နေသော အပြစ် တရားသည် ကျင့်၏။.』(ရောမ ၇: ၁၅-၁၇) ဓမ္မဟောင်း၏တရားသည်အပြစ်သားများအားဘယ်သောအခါမျှမလွှတ်ဘဲနေသောခင်ပွန်းနှင့်တူသည်။ အပြစ်သားများကကောင်းသည်ဟုဓမ်မဟောငျးကမျြးဥပဒေကယူဆသောအခြိနျတှငျရှိပါသညျ။ အပြစ်သားသည်ယေရှုနှင့်အတူလက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်အသေခံရန်အချိန်ရောက်လာပြီ။ အပြစ်ဟောင်းတစ် ဦး သာလျှင်ဓမ္မဟောင်း၏နိယာမတွင်ပါ ၀ င်လျှင်လက်ဝါးကပ်တိုင်တွင်အသေခံနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ဓမ္မဟောင်းပညတ်ကအပြစ်သားအားသန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်အသေခံရန်အမိန့်ပေးခဲ့သည်။『 ပညတ်တရား၌ ပါသမျှသောစကားတို့သည် ပညတ်တရားကို ခံသောသူတို့နှင့် စပ်ဆိုင်သည်ကို ငါတို့ သိကြ၏။ ထိုသို့ဖြစ်၍၊ လောကီသားအပေါင်းတို့သည် စကားတခွန်းကိုမျှ မပြောနိုင်ဘဲ ဘုရားသခင့် ရှေ့တော်၌ အပြစ်တင်သောသူဖြစ်ကြ၏။ 』 (ရောမ ၃:၁၉) နောင်တမရသောအပြစ်ပြုသူကိုဘုရားသခင်ဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်။ အပြစ်သားတစ် ဦး သည်အပြစ်တရားနှင့်သေခြင်းတရား၏တရားစီရင်ခြင်းကိုခံရသည်။ လူတိုင်းသည်ဘုရားသခင်ရှေ့မှောက်အပြစ်သားများဖြစ်ကြသည်။