ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၌သန့်ရှင်းခြင်း။
ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၌သန့်ရှင်းခြင်း။
(၂
ကောရိန္သု ၇: ၁) ထိုကြောင့်ချစ်သူတို့၊ ထိုဂတိတော်များနှင့် ငါတို့သည်ဆိုင်ကြသည်ဖြစ်၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၏
အညစ်အကြေး၊ စိတ်ဝိညာဉ်၏အညစ်အကြေးရှိသမျှတို့နှင့် ကိုယ်ကိုကိုယ်ကင်းစင်စေလျက်၊ ဘုရားသခင်ကို
ကြောက်ရွံ့၍ သန့်ရှင်းခြင်းပါရမီနှင့် ပြည့်စုံကြကုန်အံ့။
သန့်ရှင်းခြင်းကဘုရားကျောင်းအားလောကနှင့်ကွဲပြားခြားနားစေပြီး၊ အသင်းတော်၏အနှစ်သာရမှာကားတိုင်ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းပြောရလျှင်အသင်းတော်သည်သခင်ယေရှုခရစ်တော်နှင့်အတူလူသေများစုဝေးခြင်းဖြစ်သည်။ ချာ့ချ်သည်အဆောက်အအုံတစ်ခုမဟုတ်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏အသင်းသားများဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသူများသည်အသင်းတော်ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသူများစုရုံးသည့်နေရာသည်အသင်းတော်ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသူတို့သည်နှုတ်ကပတ်တော်ထဲသို့ ဝင်၍ နှုတ်ကပတ်တော်နှင့်မိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်း၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကိုကြည့်ခြင်း၊ သေလွန်သူများဖြစ်ကြောင်းသတိရကြကာကမ္ဘာကိုတိုက်ခိုက်ရန်ခွန်အားရကြသည်။ ယုံကြည်သူများသည်သေလွန်သူများသည်ဤလောကအတွက်သေခြင်းနှင့်အပြစ်အတွက်သေခြင်းဖြစ်ကြောင်းသတိရရမည်။
အလင်းသည်မှောင်မိုက်နေရာတွင်အလင်းပိုမိုများပြားလာသည်နှင့်အမျှအမှောင်နှင့်အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကိုကိုယ်စားပြုသောကောရိန္သုမြို့တွင်တည်ဆောက်ခဲ့သောဘုရားကျောင်းသည်ဤသန့်ရှင်းမှုကိုပိုမိုလိုအပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပေါလုကကောရိန္သုအသင်းသားများကိုဤသို့တိုက်တွန်းခဲ့သည် -“ ချစ်သူတို့၊ ဤဂတိတော်များနှင့်ပြည့်စုံသည် ဖြစ်၍၊ ဇာတိပကတိနှင့်ဝိညာဉ်ပကတိအတိုင်းကျင့်သဖြင့်၊ ဘုရားသခင်ကိုကြောက်ရွံ့။ သန့်ရှင်းခြင်းပါရမီနှင့်ပြည့်စုံကြကုန်အံ့။
သို့သော်ကောရိန္သုမြို့သားအချို့သည်ပေါလုကိုရှုမြင်သုံးသပ်၊ ကောရိန္သုအသင်းတော်ကိုတည်ထောင်ခဲ့သူပေါလုကိုပြစ်တင်ဝေဖန်ခြင်းနှင့်ပတ်သက်သောအကြောင်းအရာများနှင့်စပ်လျဉ်း။ ကောရိန္သုအသင်းသားများသည်ရပ်။ အချို့ကစာနာတတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပေါလုက“ ငါတို့ကိုလက်ခံကြလော့။ ငါတို့သည်အဘယ်သူကိုမျှမပြစ်မှား။ အဘယ်သူကိုမျှမယိုယွင်းစေ၊ သင်တို့ကိုအပြစ် တင်၍ ဤသို့ငါဆိုသည်မဟုတ်။ သင်တို့နှင့်အတူအသက်ရှင်ခြင်းငှါ၎င်း၊ သေခြင်းငှါ၎င်း၊
ကမ္ဘာပေါ်ရှိမည်သည့်အဖွဲ့အစည်းနှင့်မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းတွင်မဆိုသင်အမှားပြင်ဆင်ရန်နှင့်မှန်ကန်တဲ့အရာကိုလုပ်ရန်ကြိုးစားလျှင်အမြဲတမ်းရှုတ်ချပြောဆိုခြင်းနှင့်ပူးပေါင်းကြံစည်ခြင်းများရှိလိမ့်မည်။ ပေါလုသည်ကောရိန္သုမြို့တွင်အသင်းတော်ကိုတည်ထောင်ခဲ့ပြီးtheဝံဂေလိတရားကိုဟောပြောခဲ့သည်။ သူသည်ကလေးမွေးဖွားစဉ်ကကဲ့သို့ပင်၊ ပေါလုထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်ပေါလုကိုကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချပြောဆိုသူများရှိခဲ့သည်။
ပေါလုသည်ကောရိန္သုအသင်းတော်သို့ထပ်မံလည်ပတ်ရန်ကြိုးစားသော်လည်းသူသည်ကောရိန္သုအသင်းတော်တွင်လူများရှိသည်ဟုကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသည်ကိုသိသောအခါသူသည်နောက်တစ်ကြိမ်မလည်ပတ်ခဲ့ပါ။ သူသည်ကောရိန္သုအသင်းတော်သို့ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့်သတိပေးခြင်းစာကိုရေးသားခဲ့ပြီးတိတုမှတစ်ဆင့်ပေးပို့ခဲ့သည်။ ကောရိန္သု ၁ မှ ၂ အကြားရေးသားခဲ့သောဤစာသည်ရှင်ပေါလုဖြစ်သည်။ တိတုမှတစ်ဆင့်ပေါလုသည်ကဲ့ရဲ့စာတစ်စောင်ကိုပေးပို့ပြီးနောက်ကောရိန္သုအသင်းသားများသည်စိုးရိမ်ပူပန်မှုများစွာနှင့်နောင်တရလိမ့်မည်ဟုထင်သောကြောင့်စိတ်ထိခိုက်ခဲ့သည်။ မှားယွင်းသောလမ်းစဉ်ကိုလျှောက်လှမ်းသောသူတို့၏သားသမီးများကိုပြစ်တင်ရှုတ်ချပြီးနောက်မှန်ကန်တဲ့မိဘတစ် ဦး သည်နှလုံးကြေကွဲနေသကဲ့သို့၊ ၀ ိညာဉ်ရေးရာမိဘတစ် ဦး အနေနှင့်ပေါလုသည်ကောရိန္သုအသင်းသားများကိုသူ၏သားသမီးများကဲ့သို့စာဖြင့်စာတစ်စောင်ဖြင့်ဆုံးမပဲ့ပြင်ပြီးနောက်စိတ်ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။ သူလည်းစိုးရိမ်ပူပန်လာပြီးစာကိုကောရိန္သုမြို့သားများမည်သို့တုံ့ပြန်လိမ့်မည်ကိုစိတ်ဓာတ်ကျခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်သူတို့သည်အမှားများကိုပြုပြင်မွမ်းမံမည့်အစားသူတို့သည် ပို၍ ပုန်ကန်ကြပေမည်။
သို့သော်ဘုရားသခင်သည်စိတ်ဓာတ်ကျနေသောသူတို့ကိုနှစ်သိမ့်စေသောဘုရားသခင်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်းနှိမ့်ကျလျက်ရှိသောသူတို့ကိုသက်သာစေတော်မူတတ်သောဘုရားသခင်သည်၊ တိတုရောက်လာသောအားဖြင့်ငါတို့ကိုသက်သာစေတော်မူ၏။ သူသည်သက်သာခြင်းသို့ရောက်သော်၎င်း၊ သင်တို့၏သက်သာခြင်းနှင့်ကယ်တင်ခြင်းအကျိုးအလိုငှါ၎င်း၊ သင်တို့ကိုနှစ်သိမ့်စေခြင်းငှါ၊ ထိုကြောင့်ငါသည် သာ၍ ဝမ်မြောက်ခြင်းရှိ၏။ သူကပြောပါတယ်
စိတ်ဓာတ်ကျနေတဲ့ပေါလုကိုနှစ်သိမ့်ဖို့ဘုရားသခင်ကနည်းလမ်းသုံးခုကိုအသုံးပြုခဲ့တယ်။ ပထမ၊ ဘုရားသခင်သည်တိတုကိုပေါလုထံပြန်ပို့ခြင်းဖြင့်ပေါလုကိုနှစ်သိမ့်ပေးခဲ့သည်။ ဒုတိယအချက်မှာကောရိန္သုမြို့သားများသည်တိတုကိုကောင်းစွာကြိုဆိုပြီးသူ့ကိုနှစ်သိမ့်ပေးသောကြောင့်ပေါလုကိုနှစ်သိမ့်သည်။ တတိယအနေဖြင့်ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းခံရသောစာကိုလက်ခံရရှိသောကောရိန္သုအသင်းသားများသည်ပေါလုကို ချစ်၍ သူတို့၏ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွင်စိတ်အားထက်သန်ကြသည်။
ထို့ကြောင့်ကောရိန္သုအသင်းသားများသည်တိတုမှတစ်ဆင့်ပေါလု၏ဆုံးမစကားကိုလက်ခံရရှိသော်လည်းသူတို့သည်ထိုစာအားနောင်တရခြင်း၊ တိတုကိုကောင်းစွာလက်ခံခြင်း၊ နှစ်သိမ့်မှုပေးခြင်းနှင့်ပေါလုထံသို့ပြန်ပို့ခြင်းများပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ကောရိန္သုအသင်းသားများသည်ပေါလုကိုစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့ပြီးစိတ်ဓာတ်ကျခဲ့ကြသော်လည်းနောက်ပိုင်းတွင်သူ့ကိုအလွန်နှစ်သိမ့်မှု ပေး၍ ဝမ်းမြောက်မှုနှင့်ပြည့်လျှံလျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့်ရှင်ပေါလုက“ သင်တို့သည်ဝမ်းနည်းခြင်းရှိသည်မဟုတ်၊ နောင်တရခြင်းနှင့်စပ်ဆိုင်သောအကျင့်ကိုနောင်တရခြင်းအကြောင်းကြောင့်သင်တို့ကိုငါဝမ်းမြောက်ခြင်းရှိ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့သည်ဘုရားသခင့်ရှေ့တော်၌စိတ်မသာညည်းတွားလျက်နေကြ၏။
Comments
Post a Comment