သခင်ယေရှုကို ယုံကြည်သော်လည်း နောင်တရခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို မသိသူများ

 

သခင်ယေရှုကို ယုံကြည်သော်လည်း နောင်တရခြင်း၏ အဓိပ္ပါယ်ကို မသိသူများ

 

အသင်းတော်ရှိလူများသည် ယေဘူယျအားဖြင့် “နောင်တရ” ဟူသော စကားလုံးကို “ဝန်ခံပြီး အမှားကျူးလွန်မိသည့်အတွက် ခွင့်လွှတ်မှုတောင်းခံခြင်း” ဟု နားလည်ကြသည်။ ဘုရားမျက်မှောက်တော်၌ မထိုက်တန်သောအရာကို ပြုမိသောအခါ၊ သူတစ်ပါးအတွက် မကောင်းသောအရာကို ပြုမိသောအခါ၊ သို့မဟုတ် ဘုရား၏သားတော်အဖြစ် သူတစ်ပါး၏အမြင်၌ မကောင်းသောအရာကို ပြုမိသောအခါ၊ သူတို့၏ အပြုအမူအတွက် နောင်တရရန် ဘုရားကျောင်းသို့ လာကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် အကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။ ယေရှုက အစ္စရေးလူတွေကို “နောင်တရကြ” လို့ ပြောတယ်။ သခင်ယေရှုပြောခဲ့သော “နောင်တရ” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို သင်နားလည်ပါက၊ သင်သည် အမှားလုပ်မိသောအခါ ခွင့်လွှတ်မှုပေးရန် တောင်း ဆိုထားသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာကို နားလည်မှုလွဲနေပါသည်။

သူဌေးလုလင်တယောက်သည် ယေရှုထံသို့လာ၍၊ ဆရာကောင်း၊ ထို့ကြောင့် သူသည် "ကျွန်ုပ်မှာ အပြစ်မရှိပါဘူး" ထိုနည်းတူ၊ ဣသရေလလူမျိုးအားလုံးသည် ပညတ်တရားကို လိုက်နာသောကြောင့် “အပြစ်ကင်း” သည်ဟု သူတို့ထင်ခဲ့ကြသည်။ သခင်ယေရှုက “တရားသောသူမဟုတ်ဘဲ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့ကို ခေါ်ခြင်းငှာ ငါလာသည်” ဟု မိန့်တော်မူသောအခါ၌ပင် ဣသရေလလူတို့သည် ၎င်းတို့နှင့် ဘာမှမဆိုင်ဟု ထင်ကြသည်။ ရှင်ယောဟန် ၈း၃၁-၃၂ တွင် သခင်ယေရှုက “သင်တို့သည် ငါ့စကား၌တည်လျှင် သမ္မာတရားကို သိကြလိမ့်မည်။ ယုဒလူတို့ကလည်း၊ ငါတို့သည် အာဗြဟံ၏သားမြေးများဖြစ်၍၊ ငါတို့သည် အဘယ်သူ၏ကျွန်မဖြစ်ဘဲ၊ ငါတို့သည် လွှတ်ပြီဟု အဘယ်ကြောင့်ဆိုသနည်း။ ယေရှုက “ဒုစရိုက်ကို ကျူးလွန်သောသူတိုင်းသည် အပြစ်၏ကျွန်ဖြစ်သည်” ဟုမိန့်တော်မူ၏။ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ သည် ``ထာ ဝ ရ ဘု ရား နှင့် ကျင့် သော ကြောင့် အ ပြစ် များ ဖြစ် သည် ဟု ထင် ကြ ၏။ ယေရှုကလည်း၊ ထိုသူအပေါင်းတို့သည် အပြစ်သားများဖြစ်ကြသည်ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင်၊ သူတို့သည် ပညတ်တရားအရ ယဇ်ပူဇော်လျှင် “အပြစ်ရှိသမျှကို သုတ်သင်ပယ်ရှင်း” မည်ဟု အစ္စရေးလူများက ယုံကြည်သောကြောင့်၊ “အပြစ်သားများ” မဟုတ်ဟု သူတို့ထင်ကြသည်။ ဣသရေလလူတို့သည် မိမိတို့ဘာသာ နောင်တရစရာ ဘာမျှမရှိသော်လည်း၊ ယေရှုက “နောင်တရ” ဟုဆိုခဲ့သည်။

ချာ့ချ်များစွာသောသူတို့သည် ဤလောက၌ အသက်ရှင်စဉ်တွင် အပြစ်ရှိသည်ဟုထင်သောအခါ၊ “မိမိတို့၏အပြစ်များကို နောင်တရ” သည်ဟု ထင်ကြသည်။ ယေရှု၏အမြင်တွင် ဣသရေလလူမျိုး၏အပြစ်ကား အဘယ်နည်း။ ဣသရေလလူတို့၏ အပြစ်နှင့် ယနေ့ ချာ့ခ်ျလူများစွာ၏ အပြစ်များသည် “မတူ” ကြဟု ထင်မြင်ကြသည်။ ဒါပေမယ့် အဓိပ္ပါယ်က မတူဘူး။ ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့ကို ကမ္ဘာ့စံပြအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ ၏ အပြစ် များ သည် လောက ၏ အပြစ် များ နှင့် မျက် မှောက် ခေတ် တွင် နေထိုင် ကြ သော လူ တို့ ၏ အပြစ် များ ဖြစ် သည် ။ သို့သော်၊ ဘုရားသခင်၏အမြင်တွင်၊ အပြစ်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ထွက်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင်၊ အပြစ်သည် လူတို့၏ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်သည်၊ "ကောင်းမကောင်းကိုသိသောအပင်မှ မစားရ" ဟူ၍ဖြစ်သည်။ အကောင်းနှင့်အဆိုးကိုသိသောအပင်သည် စာတန်ကိုကိုယ်စားပြုသည်၊ ၎င်းသည် အပြစ်ရှိသောကောင်းကင်တမန်အတွက် စာတန်နောက်သို့လိုက်ရန် အပြစ်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ထံမှထွက်သွားခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်။

ပညတ်တရားအားဖြင့် ဘုရားသခင်က “လူတို့ကို မပြစ်မှားနှင့်။” အထက်ဖော်ပြပါ တားမြစ်ချက်များထဲတွင် “ကောင်းမကောင်းကိုသိသောအပင်၏အသီး” ကိုစားခြင်းသည် အပြစ်ဖြစ်သည်။ “အကောင်းအဆိုးကိုသိသောအပင်မှစားခြင်း၏ရလဒ်” မှာ “ဘုရားသခင်မရှိလျှင် အကောင်းအဆိုးကိုသိနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ မကောင်းမှုမလုပ်ဘဲ ကောင်းသောအကျင့်ကို ကျင့်မည်” ဟူ၍ဖြစ်သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ရောက်ရန် လုံ့လဝီရိယရှိရှိ လုပ်ဆောင်ရန် ဘုရားသခင်ထံမှ ထွက်ခွာသွားသူများကို ပညတ်တရားပေးထားသည်။ “ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကိုရှာဖွေခြင်း” သည် သင့်ကိုယ်တိုင် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို မဆိုလိုဘဲ ပညတ်တရား၌ “ဘုရားသခင်၏ကယ်တင်ခြင်းအသက်တာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်း” ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ အသက်ကိုရှာတွေ့သူများသည် ၎င်းတို့သည် ပညတ်တရားအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို မရရှိနိုင်ကြပြီး ကတိတော်၏အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော ခရစ်တော်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသူများဖြစ်ကြောင်း သိရှိနားလည်ကြသည်။ သို့ရာတွင်၊ ပညတ်တရားကို စုံလင်စွာစောင့်ထိန်းခြင်းသည် ဖြောင့်မတ်ရာသို့ရောက်ရန် နည်းလမ်းဖြစ်သည်ဟု အစ္စရေးလူများက ယူဆကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဣသရေလလူတို့က “လူအပေါင်းတို့သည် ပညတ်တရားကို စောင့်ရှောက်ခြင်းအားဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရှိကြ၏” ဟု တွေးတောကြံဆကြသည်။

အကောင်းအဆိုးကိုသိသောအပင်မှ တရားကိုစောင့်ထိန်းခြင်း သည် ဘုရားသခင်နှင့်မဆိုင်သောကြောင့် အကောင်းအဆိုးကိုစစ်ကြောခြင်းကဲ့သို့ပင် သင့်ကိုယ်သင် ကောင်းမကောင်းကို စီရင်ရန် အဓိပ္ပါယ်တူပါသည်။ ဘုရားသခင်နှင့်မဆိုင်သော မည်သည့်အရာမဆို မကောင်းပါ။ ပညတ်တရားကို စောင့်ထိန်းခြင်းသည် ဘုရားသခင်၌ မပြုဘဲ၊ ဘုရားသခင်မပါဘဲ တရားတော်၏အလင်း၌ ကောင်းသောအကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းဖြစ်သည်။

ပညတ်တရားနှင့်အညီ အပြစ်မကျူးလွန်ရန်မှာ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် စံနှုန်းများကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် အပြစ်ကို ရှောင်ရှားရန် ကြိုးစားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ စံနှုန်းသည် ဘုရားသခင်ပေးထားသော ပညတ်ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ၎င်းကို တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကွပ်မျက်ခြင်းမှာ “လူသည် မိမိကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်သည်” ဖြစ်သည်။ ဣသရေလလူတို့သည် “ဘုရားသခင်နှင့်တွေ့ဆုံခြင်းငှာ” ပညတ်တရားကို လိုက်နာကြသော်လည်း အဆုံးတွင် “ပညတ်တရားကို လိုက်နာခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ခြင်း” ပင်ဖြစ်သည်။ မြွေ၏သွေးဆောင်ခံရသော အာဒံနှင့်ဧဝအား ဘုရားသခင်က “နောင်တရ” သည်ဟု ကြွေးကြော်ပြီး အကောင်းနှင့်အဆိုးကို သိနိုင်သောအပင်မှ စားမိပါက၊ “နောင်တရ” ရန် ဘုရားသခင်က အဘယ်အရာကို မိန့်တော်မူသနည်း။ “နောင်တ” ဟူသော စကားလုံးသည် “ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာပါ” ဟုဆိုသည်။

အကောင်းနှင့်အဆိုးကိုသိသောအပင်မှစားလျှင် နောင်တရကာ အကောင်းအဆိုးကို ဘုရားသခင်မပါဘဲ စီရင်ဆုံးဖြတ်ကာ ဘုရားသခင်ထံပြန်သွားရမည်ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ “ဘုရားသခင်မရှိရင် အားလုံးက ဆိုးညစ်တဲ့ သတ္တဝါတွေ ဖြစ်လာကြ” လို့ပါပဲ။ “ငါသည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်၍ ဖြောင့်မတ်သောသူဖြစ်ရန် ကြိုးစားမည်” ဟူသော အတွေးရှိသူသည် ဘုရားသခင်မရှိဘဲ အပြစ်သားဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရှုက “နောင်တရ” ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည်။ ပညတ်တရားသည် လူကို ဖြောင့်မတ်စေသည်မဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်ကိုရှာပါ။

အပြစ်သည် ဘုရားသခင်ထံမှ ထွက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်မှ လွဲ၍ “ကောင်းမှု မကောင်းမှုကို သင့်ဘာသာ ဆုံးဖြတ်ခြင်း” သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်မပါဘဲ ပညတ်တရားကို အခြေခံ၍ “ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ရောက်ရန် ကြိုးစားခြင်း” ဟူသည့် အတွေးသည် အပြစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့တွေးခြင်းသည် မှားယွင်းသောကြောင့်၊ "ဘုရားသခင်ထံ ပြန်သွားရန်" ဟူသော စကားလုံးသည် အတိအကျ "နောင်တ" ဖြစ်သည်။

ပညတ်တရား၏အလင်း၌ ယနေ့ပင်လျှင် “အပြစ်ရှိမရှိ စစ်ကြောဆုံးဖြတ်သောသူ” များစွာရှိသေးသည်။ အပြစ်များအတွက် အပြစ်ဖြေခြင်းကို ယေရှုခရစ်တော်၌သာ ဖြေရှင်းနိုင်သည်။ “နောင်တ” ဟူသော စကားလုံးသည် “နောက်ပြန်လှည့်ကာ ဦးတည်ချက်ပြောင်းခြင်း” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်။ “နောင်တရ” ရန် ဣသရေလလူတို့အား ယေရှု မိန့်တော်မူသောအခါ၊ “ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ရောက်ခြင်းငှာ ပညတ်တရားနှင့်အညီ ဇွဲနပဲထား၍ စိတ်အားထက်သန်မှုကို စွန့်လွှတ်၍ ခရစ်တော်နှင့်တွေ့ဆုံလော့။ တစ်နည်းဆိုရသော် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အဓိပ္ပါယ်မှာ “မိမိကိုယ်ကိုစွန့်ပြီး ဘုရားသခင်ထံပြန်သွားခြင်း” ဖြစ်သည်။ သို့သော် လောကီသားတို့သည် အပြစ်နှင့်ပတ်သက်သော လောကီအပြစ်များကိုသာ တွေးတောကြသည်။ မူလအပြစ်သည် ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်၌ ဘုရားသခင်ထံမှ ထွက်သွားလိုသောဆန္ဒဖြစ်သည်။