ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ ပညတ်တော်အသစ်များ

 

ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ ပညတ်တော်အသစ်များ

 

၁။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ပညတ်တော်ဆယ်ပါး

ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ဘုရားသခင် ပေးဆောင်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ “အစ္စရေးလူတို့အား ဘုရားသခင်ကို စွန့်ပယ်ထားခဲ့သော အပြစ်သားများဖြစ်ကြောင်း” သွန်သင်ရန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤသည်မှာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးအားဖြင့် စစ်မှန်သောဘုရားသခင်နှင့်တွေ့ဆုံခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

 

ရှေးဦးစွာ၊ ငါ့ရှေ့၌ အခြားသော ဘုရားမရှိရ။

 

ကမ္ဘာပေါ်ရှိလူများသည် ဘုရားသခင်ကို သူတို့၏နည်းဖြင့် ယုံကြည်ကြသည်။ ချာ့ခ်ျမှလူများက သူတို့ယုံကြည်သောဘုရားသည် ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် အမှန်တကယ်ထာဝရဘုရားဖြစ်သည်ဟု သူတို့ထင်မြင်ယူဆသော ဘုရားသခင်ဖြစ်သလော။ ဘုရားသခင်သည် မဝေးလှဘဲ ဣသရေလလူတို့ထံ နည်းလမ်းများစွာဖြင့် ကြွလာတော်မူ၏။ ဒါပေမဲ့ လူတွေက ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ကြတယ်။ မောရှေသည် သိနာတောင်တွင် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ခံယူရန်သွားသောအခါ၊ သူတို့သည် ရွှေနွားရုပ်ကိုလုပ်၍ ဘုရားသခင်အဖြစ် ကိုးကွယ်ကြသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်ရှိလူများသည် သူတို့ထင်မြင်သော ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ကြသည်။ ယနေ့တွင် အသင်းတော်အတွင်း၌လည်း အလားတူ ဖြစ်ပျက်နေသည်။ အသင်းတော်ရှိလူတိုင်းသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကြသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဧမာနွေလမဖြစ်လာပါက၊ သူတို့အားလုံးသည် သူတို့တွေးခေါ်လိုသော ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ကြသည်။ ဒါက idol ပါ။ ဧမာနွေလ ဆိုသည်မှာ ယုံကြည်သူများနှင့်အတူ ဘုရားသခင်ရှိတော်မူသည်။ ဘုရားသခင်သည် မဝေးလှသော်လည်း၊ ယုံကြည်သူ၏စိတ်နှလုံးထဲသို့ ဝင်သောအခါ၊ သူသည် ထာဝရဘုရား ဖြစ်လာသည်။

ဒုတိယအနေဖြင့်၊ အထက်ကောင်းကင်၌ရှိသော၊ အောက်မြေကြီး၌ရှိသော၊ မြေကြီးအောက်ရေ၌ရှိသော မည်သည့်ရုပ်တုကိုမှ သင့်အား ထုလုပ်ခြင်းမပြုရ။ မရိုမသေ မကိုးကွယ်ရ။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် မနာလိုသောဘုရားဖြစ်တော်မူ၏။ ငါ့ကိုမုန်းတီးသောသူတို့၏ တတိယမျိုးဆက်နှင့် စတုတ္ထမျိုးဆက်တိုင်အောင် ဘိုးဘေးတို့၏ အပြစ်ကို ဆီးတားတော်မူ၏။

 

ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ကူညီပေးပြီး ကောင်းချီးများပေးသည့်အရှင်ဖြစ်ကြောင်း လူများက ယုံကြည်ကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ကြပြီး၊ သူသည် သခင်ဖြစ်တော်မူသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ပရောဖက်အာမုတ်က ထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလလူတို့ထံမှ ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်းကို ဘယ်သောအခါမှ မခံယူခဲ့ကြောင်း၊ ကောင်းကင်၌ရှိသော အရာသည် ဝိညာဏဝိဇ္ဇာအတတ်ကို ရည်ညွှန်းသည်၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ အရာသည် ငွေကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ ပင်လယ်၌ရှိသော အရာသည် လောကီတန်ခိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သမ္မာကျမ်းစာက ဤအရာအတွက် ကိုးကွယ်ရန် မဟုတ်ပါ။ ဤသည်မှာ ကောင်းချီးမင်္ဂလာခံယူခြင်းအတွက် ယုံကြည်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

 

တတိယ၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ကို အချည်းနှီး မယူရ။ အကြောင်းမူကား၊ နာမတော်ကို အချည်းနှီးသုံးဆောင်သော သူ၌ အပြစ်မရှိဘဲ၊

 

ဣသရေလလူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို မသိကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် အချည်းနှီးသောလူများဖြစ်ကြောင်း ဘုရားသခင်က ပြောထားသည်။ လူတစ်ယောက်က သူ့အဖေကလွဲလို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို သူ့အဖေလို့ ခေါ်ရင် ပြီးပြည့်စုံမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘုရားသခင်လည်း တွေးတောတယ်။ ယနေ့တွင်၊ ချာ့ခ်ျတစ်ခုမှ ယုံကြည်သူတစ်ဦးသည် ခရစ်တော်ထဲသို့ မဝင်ဘဲ ဘုရားသခင်ကို ခမည်းတော်ဟု ခေါ်ပါက အချည်းနှီးဖြစ်သည်။

 

စတုတ္ထ၊ သန့်ရှင်းစေရန် ဥပုသ်နေ့ကို အောက်မေ့ပါ။ ခြောက်ရက်ပတ်လုံး ကြိုးစားအားထုတ်၍ လုပ်ရမည်ဟု မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သတ္တမနေ့သည် သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဥပုသ်နေ့ဖြစ်၏။ ထိုနေ့၌ သင်သည်၊ သင်၏သား၊ သင့်သမီး၊ သင်၏ကျွန်၊ ငါ့ကျွန်၊ သင်၏တံခါးအတွင်း၌ရှိသော သင်၏တိရစ္ဆာန်များ၊

 

ဘုရားသခင်သည် ဣသရေလလူတို့ကို “သင်သည် ဥပုသ်နေ့မရှိသောသူဖြစ်သည်” ထို့ကြောင့် သင်သည် ဥပုသ်နေ့ဖြစ်ရမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဥပုသ်စောင့်ကြစဉ်တွင်၊ ဥပုသ်နေ့ကို လုံးဝမစောင့်နိုင်ဟု သဘောပေါက်ရမည်၊ လောက၌ နေကြသော သတ္တဝါတို့သည် ဥပုသ်နေ့မရှိဟု ဆိုလိုသည်။ ထို့ကြောင့် နောင်လာမည့် ဥပုသ်နေ့ (ဥပုသ်၏ သင်္ကေတ) အမျိုးအနွယ်ကို မျှော်ကြည့်ရန် ညွှန်ကြားထားသည်။ ယနေ့ ခရစ်တော်ထဲသို့ဝင်သူများသည် ဥပုသ်နေ့သို့ဝင်ကြသူများ ဖြစ်လာကြသည်။

ပဉ္စမ၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် သင့်အား ပေးတော်မူသောပြည်၌ သင်၏အသက်တာ ရှည်မည်အကြောင်း၊ သင်၏မိဘကိုရိုသေလော့။

 

ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသော လူများသည် ၎င်းတို့၏ မိဘများ၏ အကာအကွယ် မေတ္တာဖြင့် ကြီးပြင်းလာကာ ကြီးပြင်းလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ မိဘများကို အဖိုးတန် သတ္တဝါများအဖြစ် ထင်မြင်လာကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ လူတိုင်းဒီလိုနေထိုင်တာမဟုတ်ပါဘူး။ သို့သော် ယေဘူယျအားဖြင့် မိဘနှင့် သားသမီးကြား ဆက်ဆံရေးသည် အတုယူ၍ မပြောင်းလဲနိုင်သော သွေးသားဆက်ဆံရေးတစ်ခုဖြစ်သည်။ အလားတူ၊ ဤလောက၌ မိဘနှင့် သားသမီးကြားတွင် ဤကိစ္စသည် ဘုရားသခင်နှင့် လူသားတို့ကြား ဆက်ဆံရေး အလွန်နည်းသည်။ ဆိုလိုတာက မင်းရဲ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာမိဘတွေအကြောင်း မင်းတွေးသလိုပဲ မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ရေးမိဘဖြစ်တဲ့ ဘုရားသခင်အကြောင်းတွေးတာကို ဆိုလိုတယ်။ ဒါကြောင့် ဘုရားသခင်က မင်းကို ထားရစ်ခဲ့တဲ့ သတ္တဝါအားလုံးကို သင်ပေးတယ်။

 

ဆဋ္ဌမ၊ မသတ်ရ။

 

ပညတ်တရားသည် ခရစ်တော်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ဘုရားသခင်ပေးသော ဧဝံဂေလိတရားဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် လူတစ်ဦးသည် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးသို့ ရောက်သွားပါက၊ ထိုသူသည် ဥပဒေ၏စာဖြင့် ချုပ်နှောင်ပြီး လေးလံသောဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းထားသူကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ဣသရေလလူတို့သည် ထိုသို့ပြုသဖြင့်၊ မေရှိယကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာပင် သတ်ခဲ့ကြသည်။ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးသည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ လူသတ်သမားဖြစ်သည်။ ဤတရားရေးဝါဒသည် ယနေ့ ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ပင် ပျံ့နှံ့နေသည်။ ချာ့ချ်အဖွဲ့ဝင်များသည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို နေ့တိုင်းလေ့လာပြီး အပြစ်ကျူးလွန်ခြင်း ရှိ၊မရှိ စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် အပြစ်မကျူးလွန်ရန် ကြိုးစားကြသည်။ အပြစ်ကျူးလွန်လျှင် သခင်ယေရှု၏အသွေးတော်အားဖြင့် ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ရှာကြသည်။ ထို့အပြင် ဘုရားရှိခိုးကျောင်းများသည် ဘုရားကျောင်းများ၊ အလှူငွေများ အတင်းအကြပ် လှူဒါန်းရန် ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ကို အခိုင်အမာ တောင်းဆိုနေကြသူများ၊ ပွဲတော်အမျိုးမျိုးဖန်တီးခြင်းဖြင့် ကိုးကွယ်ကြသူများ များပြားလာပါသည်။

 

သတ္တမ၊ သင်သည် အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်း မပြုရ။

 

အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်ရေးဖောက်ပြန်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ပြီး ဗာလကိုလည်း ယုံကြည်သည်ဟု ထင်ရှားသည်။ သူတို့သည် လောကနှင့် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သူများဖြစ်သည်။ ဤလူများသည် အစ္စရေးလူမျိုးဖြစ်ပြီး ယနေ့ခေတ်အသင်းတော်တွင် ပျံ့နှံ့နေပါသည်။ ယင်းအတွက် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အသင်းတော်အတွင်းရှိ ပရောဖက်အတုအယောင်များဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ချာ့ခ်ျယုံကြည်သူများအား လူသားဝါဒ၊ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးနှင့် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုတို့ကို ရောထွေးစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

 

အဋ္ဌမ၊ မခိုးရ၊

 

ပရောဖက်အတုအယောင်များသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ခိုးယူကြသည်။

ဣ သ ရေ လ အ မျိုး သား တို့ သည် သစ္စာ ၏ အစာ ကို စား ရ ကြ သော် လည်း စား ခွင့် မ ရှိ။ ယနေ့ တရားဟောဆရာ အတုအယောင်များစွာသည် ဤကဲ့သို့ မုသာစကားကို ဟောပြောကြသည်။ ထို့ကြောင့်၊ တရားဟောဆရာအတုအယောင်များသည် စာတန်၏ကျေးကျွန်များဖြစ်လာပြီး ၎င်းတို့၏အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့်၊ သင်သည် သခင်ယေရှုကိုယုံလျှင် ကယ်တင်ခြင်းသို့ရောက်မည်ဟု သူတို့ပြောကြသည်။ ယုံကြည်ခြင်း၏အကြောင်းအရာသည် ကျွန်ုပ်ယုံကြည်သောအရာမဟုတ်၊ ခရစ်တော်၏ယုံကြည်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ “ငါ” ဖြစ်ခြင်းသည် ယုံကြည်ခြင်း၏ လက်အောက်ခံမဖြစ်နိုင်သလို ခရစ်တော်၏ယုံကြည်ခြင်းသာလျှင် လက်အောက်ခံဖြစ်နိုင်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းသည် ကားတိုင်၏သေခြင်းနှင့် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကယ်တင်ခြင်းသည် ယေရှုခရစ်နှင့်အတူ သေခြင်းဖြစ်သည်။ ယုံကြည်ခြင်းအပြင် နောင်တရခြင်း၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၊ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းစသည်ဖြင့် မှားယွင်းသောအချက်များစွာရှိပါသည်။

 

နဝမအချက်၊ သင်၏အိမ်နီးချင်းတဘက်၌ မမှန်သောသက်သေကို မခံရ။

 

မုသာစကားကို ကြွေးကြော်သောသူတို့သည် အိမ်နီးချင်းတဘက်၌ မမှန်သောသက်သေကို ခံကြ ၏။ ဤအရာတို့သည် စက်ဆုပ်ရွံရှာဘွယ်ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ခွင့်မလွှတ်။

 

ဒသမ၊ သင့်အိမ်နီးချင်း၏အိမ်ကို တပ်မက်ခြင်း မပြုရ၊ အိမ်နီးချင်း၏မယား၊ ကျွန်ယောက်ျား ကျွန်မိန်းမ၊ နွားမြည်း၊ သင်၏အိမ်နီးချင်း ဥစ္စာကို မတပ်မက်ရ။

 

  လောဘသည် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိုသောဆန္ဒမှ လာသည်။ အဲဒါက ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသို့ ဦးတည်စေတယ်။ ဤလောဘသည် လူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားတွင် အမြစ်တွယ်လာသောအခါ၊ သူသည် သခင်ဖြစ်လာပြီး လောကရှိ အရာအားလုံးသည် သူ သို့မဟုတ် သူမဟု ထင်မြင်လာ၏။

 

2. ဓမ္မသစ်; အမိန့်အသစ်

 

အသင်းတော်အများစုသည် ပညတ်တော်နှစ်ပါးကို ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၏ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးနှင့် ချိတ်ဆက်ကြသည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ ပထမပညတ်တော်သည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ ပထမတစ်ဝက်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ပညတ်ငါးပါးနှင့် ဆက်စပ်နေပြီး ဓမ္မသစ်ကျမ်း၏ ဒုတိယပညတ်သည် ပညတ်တော်ဆယ်ပါး၏ ဒုတိယတစ်ဝက်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ပညတ်ငါးပါးနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ပေးထားသော ပညတ်တော်များ၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုပင် မသိဘဲ ဤကဲ့သို့သော ချိတ်ဆက်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးတွင် လူများသည် ဘုရားသခင်ကိုစွန့်ခဲ့သော အပြစ်သားများဖြစ်ကြောင်း သွန်သင်သော်လည်း ယေရှု၏ ပညတ်နှစ်ပါးသည် အသက်ပေးရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြောင်း ပြောပါသည်။ ထို့ကြောင့် ပညတ်တော်သစ်သည် အပြစ်သားများအကြောင်းမဟုတ်၊ ဖြောင့်မတ်သောသူ (ဘုရားသခင်၏သားတော်) ဖြစ်လာခြင်းအကြောင်းဖြစ်သည်။

 

မဿဲ ၂၂:၃၅ တွင် ရှေ့နေတစ်ဦးသည် ယေရှုအား “အရှင်၊ ပညတ္တိကျမ်း၌ ကြီးမြတ်သော ပညတ်တော်ကား အဘယ်နည်း။ ယေရှုကလည်း၊ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ချစ်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ T သည် ပဌမ ကြီးမြတ်သော ပညတ်တော်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်က၊ သင်သည် ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်။ ဤပညတ်နှစ်ပါး၌ ပညတ္တိကျမ်းနှင့် ပရောဖက်အပေါင်းတို့ကို ဆွဲထားလော့။” ဟုဆိုသည်။

 

ရှေးဦးစွာ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ချစ်ရမည်။

 

အပြစ်ရှိသောလူသည် ဘုရားသခင်ကို စွန့်ခဲ့သော သတ္တဝါဖြစ်သည်။ သို့သော်၊ လောကအမြင်အရ၊ ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောစကားသည် အပြစ်သားများနှင့် မကိုက်ညီပါ။ ပျောက်ဆုံးနေသော သိုးသငယ်ကို ရှာဖွေခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူသားများသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်မြတ်နိုးရန် ဘုရားသခင်ထံ ပြန်လာရန် ဆိုလိုသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှုခရစ်နှင့်အတူ ကားတိုင်ပေါ်တွင် အသေခံခြင်းသည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အတ္တကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြင့်သာလျှင် အမှောင်၌ ဝိညာဉ်သည် ထွန်းလင်းနိုင်၏။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောစိတ်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်မှ မွေးဖွားလာခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်နည်းဆိုရသော် ဝိညာဉ်တော်သည် ဝိညာဉ်ဟောင်းကို ဖယ်ရှားပြီး ခရစ်တော်၏အဝတ်အစား (ဝိညာဉ်အသစ်) အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ဟောင်းသည် ဝိညာဉ်ကို ရှူရှိုက်စေသော်လည်း ဝိညာဉ်အသစ်က ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေသည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၄၄-၄၅ တွင်ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် မိဘထံမှရရှိသောရုပ်ခန္ဓာသည် သေဆုံးသွားပြီး ကောင်းကင်မှရရှိသောဝိညာဉ်ရေးကိုယ်ခန္ဓာကို ခံယူသည့်အခါဖြစ်သည်။

 

ဒုတိယ၊ သင်သည် ကိုယ်နှင့်စပ်ဆိုင်သောသူကို ကိုယ်နှင့်အမျှ ချစ်ရမည်။

 

ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာတော်အားဖြင့်၊ သန့်ရှင်းသူတို့သည် ယေရှုခရစ်နှင့်အတူ စည်းလုံးညီညွတ်ကြပြီး ကယ်တင်ခြင်းခံရကာ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခဲ့ကြသည်။ သူတော်စင်များသည် အခြားသူများ၏ ဝိညာဉ်များကိုလည်း ကယ်တင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်သည် အလင်းကို ရရှိနိုင်သည်။ ကယ်တင်ခြင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်၏ ကယ်တင်ခြင်း (ထမြောက်ခြင်း) ဖြစ်သည်။ အဝတ်အသစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသော ဝိညာဉ်သည် နာမ်ဝိညာဉ်နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်သည်။ 1 ပေတရု 1:9 တွင် “သင်တို့၏ယုံကြည်ခြင်း၏အဆုံးကို ခံယူ၍ စိတ်ဝိညာဉ်၏ကယ်တင်ခြင်းတည်းဟူသော”