မေးခွန်း ၉၉။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို မှန်ကန်စွာနားလည်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရမည်နည်း။

 မေးခွန်း ၉၉။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို မှန်ကန်စွာနားလည်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် အဘယ်စည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရမည်နည်း။

ဖြေ။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို မှန်ကန်စွာနားလည်ရန် အောက်ပါစည်းမျဉ်းများကို လိုက်နာရမည်- ၁။တရားသည် ပြီးပြည့်စုံပြီး လူတိုင်းသည် ၎င်း၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို အပြည့်အဝ ထာဝစဉ်လိုက်နာရန်၊ မိမိတာဝန်အားလုံးကို စေ့စေ့ငုငု ပြီးမြောက်စေကာ အပြစ်အနည်းဆုံးဖြစ်စေ တားမြစ်ရန် လိုအပ်သည်။

2. ပညတ်တရားသည် ဝိညာဉ်ရေးရာဖြစ်ပြီး စကားများ၊ အပြုအမူများနှင့် အမူအကျင့်များသာမက နားလည်မှု၊ ဆန္ဒ၊ ချစ်ခင်မှုနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းအားလုံးကိုပါ အကျုံးဝင်ပါသည်။

3. အမျိုးမျိုးသော တူညီသောအရာများကို ပညတ်တော်များစွာတွင် တားမြစ်ထား သို့မဟုတ် တားမြစ်ထားသည်။

4. တာဝန်တစ်ခုအား အမိန့်ပေးသည့်အခါ ဆန့်ကျင်ဘက်အပြစ်ကိုလည်း တားမြစ်ထားပြီး၊ ဒုစရိုက်ကို တားမြစ်သည့်နေရာတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ပြီး ကတိတစ်ခုထပ်ဖြည့်သည့်အခါ ဆန့်ကျင်ဘက်ခြိမ်းခြောက်မှုလည်း ပါဝင်ပြီး ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ထပ်ထည့်ပါက ဆန့်ကျင်ဘက်ဂတိလည်း ပါဝင်သည်။

၅။ ဘုရားသခင် တားမြစ်ထားသောအရာသည် အမြဲတမ်းလုပ်ဆောင်ရန်မဟုတ်၊ သို့သော် မိန့်တော်မူသောအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏တာဝန်ဖြစ်သည်။ အထူးဝတ္တရားဆိုတာ အမြဲတမ်းလုပ်ရမှာမဟုတ်ဘူး။

6. အပြစ်တစ်ခု သို့မဟုတ် တာဝန်တစ်ခုအောက်တွင်၊ ၎င်းတို့၏ အကြောင်းတရားများ၊ နည်းလမ်းများ၊ အချိန်အခါများ၊ ပုံစံများနှင့် စိန်ခေါ်မှုများအပါအဝင် တူညီသောအရာအားလုံးကို တားမြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် အမိန့်ပေးခြင်းခံရသည်။

7. ကျွန်ုပ်တို့အား တားမြစ်ထားသည့် သို့မဟုတ် အမိန့်ပေးထားသည့်အရာသည် ၎င်းတို့၏ရာထူးနှင့် တာဝန်များနှင့်အညီ အခြားသူများကို ရှောင်ရှားရန် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား ကူညီပေးရမည်။

8. အခြားသူများကို မိန့်မှာထားသည်မှာ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရာထူးနှင့် တာဝန်များအတိုင်း သူတို့ကို ကူညီရန် ချည်နှောင်ထားပြီး ၎င်းတို့အား တားမြစ်ထားသည့်အရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင် မပါဝင်စေရန် ဂရုစိုက်ရန် မှာကြားထားသည်။

အယူဝါဒအရ၊ ဘုရားသခင် ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဥ်းစည်းကမ်းတွေကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မလိုက်နာရင်၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ နာမတော်ကို အချည်းနှီး အသုံးချနေတာပါပဲ။ ဤနေရာတွင် ဖော်ပြထားသော ဓမ္မသတ်များ၊ စကားလုံးများနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များသည် အခမ်းအနားဥပဒေ၊ တရားစီရင်ရေးဥပဒေနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားတို့ကို သီးခြားစီ ရည်ညွှန်းခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်ခုလုံးကို ရည်ညွှန်းပါသည်။ အယူဝါဒ ဆိုသည်မှာ အခမ်းအနား ဥပဒေကို ဖျက်သိမ်းပြီးသော်လည်း၊ သီလတရား သည် တရားတော် နှင့် တရားတော်များကို ရည်ညွှန်းဆဲ ဖြစ်သည်။

သခင်ယေရှု လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာအသေခံပြီး တရားတော်ကို ပြည့်စုံစေတဲ့အတွက် ယုံကြည်သူအများစုဟာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာရမယ်ဆိုတဲ့ သံသယရှိကြပါတယ်။ ၎င်းတို့သည် လူသားများ ထိန်းထားရန် မဖြစ်နိုင်သော စည်းကမ်းများကို လိုက်နာရမည်လား သို့မဟုတ် ရှောင်နိုင်မလား။

ဓမ္မဟောင်းခေတ်က ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာခဲ့တယ်။ သို့ရာတွင်၊ ၎င်းတို့သည် အပြစ်သားများဖြစ်၍ ပြီးပြည့်စုံအောင် မစောင့်ရှောက်နိုင်သောကြောင့် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် ဘုရားသခင်က သူတို့ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူတို့သည် အပြစ်သားများဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြပြီး ဘုရားသခင်ထံ အော်ဟစ်ကြသည်။

သို့ရာတွင်၊ ဓမ္မသစ်ခေတ်တွင်၊ ယေရှုသည် ပညတ်တရားအတွက် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် အသေခံခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ပညတ်တရားကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၌ရှိသောသူတို့သည်လည်း ပညတ်တရား၌သေကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဥပဒေကို ပြည့်စုံသည်ဟု ယူဆကြသည်။ ယေရှုသည် ပညတ်တရားကို ဖြည့်ဆည်းပြီးနောက် ပညတ်တရားကို တစ်ဖန်ပြန်ထိန်းရန် ကြိုးစားခဲ့လျှင် ယခင်အခြေအနေသို့ ပြန်သွားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ယခင်ပြည်နယ်သည် အပြစ်ရှိသော အခြေအနေဖြစ်သည်။ သခင်ယေရှုသည် ဤအပြစ်၏အခြေအနေမှ ကင်းဝေးစေသောကြောင့်၊ ယုံကြည်သူများသည် အပြစ်၏ခြေချင်းများထဲသို့ဝင်ကာ ပညတ်တရားထမ်းပိုးကို အဘယ်ကြောင့်ထပ်၍ဝတ်ကြသနည်း။

ကိုယ်ကျင့်တရား သို့မဟုတ် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးပင်ဖြစ်စေ ဤစည်းမျဥ်းများအားဖြင့် ဘုရားသခင်မိန့်တော်မူသောအရာကို ကျွန်ုပ်တို့တွေးကြည့်လျှင် အပြစ်သည် လောဘကြောင့်ဖြစ်သည်ကို ကျွန်ုပ်တို့တွေ့ရှိနိုင်သည်။ အကယ်၍ ယုံကြည်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ကို ရိုးရှင်းစွာ မနာခံခြင်းသည် အပြစ်ဟု ထင်ပါက၊ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို နားမလည်ကြပါ။ အပြစ်သည် လောဘ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိုသော ဆန္ဒမှ စတင်သည်။ ဒါကို စည်းမျဉ်းတစ်ခုချင်းစီကတဆင့် နားလည်ရမယ်။

ထို့ကြောင့်၊ ဤဥပဒေများပါ ပြဋ္ဌာန်းချက်အားလုံးကို အလွတ်ကျက်ရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း၊ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြပြီး ဘုရားသခင်၏အလိုတော်ကို တွေးတောရန် လိုအပ်ပါသည်။ သန့်ရှင်းသူတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏အလင်းရောင်အောက်တွင် ပြုမူပါက၊ ၎င်းတို့သည် ဇာတိပကတိအရာများဖြင့် စွဲလန်းခြင်းရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

ခရစ်တော်၌ရှိသူများသည် ပညတ္တိကျမ်းစာမှ လွတ်ကင်းကြပြီး၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရေးထားသော ပညတ်တရား၏ အကြောင်းအရာများကို တွေးတောဆင်ခြင်လျက် ပြုမူကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ပညတ်တရားမှ လွတ်မြောက်သော်လည်း ဥပဒေကို လုံးလုံးလျားလျား မပယ်ဖျက်ဘဲ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပါသည်။ သန့်ရှင်းသူတို့သည် တရားတော်မှ လွတ်ကင်းကြကုန်၏။

ဝိညာဉ်ရေးစစ်ပွဲသည် ကျွန်ုပ်၏စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေပါသည်။ ဇာတိပကတိစိတ်နှင့် စိတ်ဝိဥာဉ်တို့၏ စစ်ပွဲဖြစ်သည်။ ဇာတိပကတိစိတ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေရသော နာမ်ဝိညာဉ်၏စိတ်သည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ စစ်တိုက်နေရ၏။ နေ့တိုင်းသေတယ်ဆိုတာ မမှတ်မိရင် နေ့တိုင်း လဲကျလိမ့်မယ်။ ထို့ကြောင့် စာတန်၏ဆူးများသည် သန့်ရှင်းသူများထံ ပျံတက်သွားကြသည်။