အသက်ပင်၏အသီးနှင့် အကောင်းအဆိုးကို သိသောအပင်၏အသီးကို စားလိုသောသူ၊

အသက်ပင်၏အသီးနှင့် အကောင်းအဆိုးကို သိသောအပင်၏အသီးကို စားလိုသောသူ၊

 

ရောမ 7:12 သို့ဖြစ်၍ ပညတ်တရားသည် သန့်ရှင်း၍၊ ပညတ်တော်သည် သန့်ရှင်း၍ တရားသဖြင့်၊

ပညတ်တရားသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်သည်။ ပညတ်တရားအတွင်း၌၊ အကျင့်ပဋိညာဉ်နှင့် ကျေးဇူးတော်ပဋိညာဉ် ရှိသည်။ အလုပ်၏ပဋိညာဉ်က ပညတ်တရား ၆၁၃ ပါးလုံးကို လိုက်နာခြင်းဖြင့် လူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင့်လူမျိုးဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့်၊ ဣသရေလလူတို့သည် ပညတ်တရား၏ပြဋ္ဌာန်းချက်များကို တင်းကြပ်စွာလိုက်နာရန် လုံ့လဝီရိယရှိရှိကြိုးစားသော်လည်း၊ အဆုံးစွန်အားဖြင့်၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံမှ အပြစ်များကို ခွင့်လွှတ်ခြင်းရရှိခဲ့ကြသည်။ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် အပြစ်များ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို ခံယူခြင်းသည် ကျေးဇူးတော်၏ ပဋိညာဉ်ဖြစ်သည်။

ဥပဒေအတွင်း စည်းကမ်းများကို လိုက်နာရန် ကြိုးပမ်းသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် ပဋိညာဉ် သို့မဟုတ် တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ယင်းသည် ယေရှုခေတ်က ဖာရိရှဲများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ယုံကြည်သူများသည် ဥပဒေကို တရားဥပဒေနှင့် မရောထွေးစေရပါ။

တရားဟောဆရာအများစုသည် "တရားဥပဒေသကို ထိန်းကျောင်းခြင်း" နှင့် "တရားဥပဒေစိုးမိုးရေး" နှင့် ညီမျှခြင်းဖြင့် ယုံကြည်သူများကို ရှုပ်ထွေးစေပါသည်။ ဥပဒေနဲ့မညီဘဲ တရားဥပဒေနဲ့အညီ ရှင်းပြသင့်ပါတယ်။

သို့ရာတွင်၊ ပညတ်တရား၌ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအားဖြင့် မေရှိယကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသူများသည် ကျေးဇူးတော်၏ပဋိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်။ ကျေးဇူးတော်၏ပဋိညာဉ်တရားထဲသို့ဝင်သောသူတို့သည် အသက်ပင်၏အသီးကိုစားကြ၏။

သို့ရာတွင်၊ ပညတ္တိကျမ်းစာ၌ ပဋိညာဉ်ပြုခြင်းသို့ဝင်သောသူတို့သည် ကောင်းမကောင်းကိုသိသောအပင်၏အသီးကိုစားသောသူဖြစ်ကြ၏။ ကောင်းမကောင်းကိုသိသောအပင်၏အသီးကိုစားသောသူတို့သည်မိမိတို့ကြိုးစားအားထုတ်မှုအားဖြင့်ဘုရားသခင်၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကိုရနိုင်သည်ဟုယုံကြည်သူများဖြစ်သည်။

အသက်ပင်နှင့် အကောင်းနှင့်အဆိုးကို သိနိုင်သောသစ်ပင် နှစ်မျိုးစလုံးကို ဘုရားသခင့်နှုတ်မြွက်တော်၊ ပညတ်တရားအတွင်း စွဲကိုင်ထားသော ယုံကြည်ချက်များကို အခြေခံ၍ ရွေးချယ်ထားသည်။ "မိမိကိုယ်ကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘဲ ခရစ်တော်အားဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းသို့ရှာသောသူ" သာလျှင် အသက်ပင်၏အသီးကို စားသုံးသူများဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင်၊ မိမိတို့၏ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားကို ရှာဖွေသူများသည် ကောင်းမကောင်းကိုသိသောအပင်၏အသီးကို စားသုံးကြသူများဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် ဂျုံနှင့်စပါးပင်ပုံဥပမာကို ပြောပြခဲ့သည်။ ဂျုံသည် ဧဝံဂေလိတရားကိုကြားရပြီး အသက်ပင်၏အသီးကို စားသုံးသောသူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သူတို့သည် ဝိညာဉ်တော်၌ ၎င်းတို့၏ အမှတ်သညာကို ထည့်သွင်းထားသူများဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင်၊ ပန်းပင်များသည် မိမိတို့၏ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို သိရှိရန် လုံ့လဝီရိယရှိရှိ ကြိုးပမ်းသူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းတို့သည် ဇာတိပကတိ၌ ၎င်းတို့၏ အမှတ်သညာကို ထားရှိသူများဖြစ်သည်။ စပါးပင်များကို မနှုတ်ဘဲ ထားထားရန် ယေရှုက သူတို့ကို အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ယုံကြည်သူများ၏ နှလုံးသားထဲတွင်ပင် စပါးပင်များသည် အတူရှိနေပါသည်။ ဘုရားသခင်က သူတို့ကို နောက်ပိုင်းမှာ မီးရှို့မယ်။

ယုံကြည်သူများ၏ နှလုံးသားအတွင်း၌ နာမ်ခန္ဓာ (ဝိညာဏစိတ်) နှင့် လတ်ဆတ်သော ကိုယ်ခန္ဓာ (လတ်ဆတ်သောစိတ်) တို့သည် အတူရှိနေပါသည်။ “လတ်ဆတ်ခြင်း” သည် ရှေးအတ္တမှ ဆင်းသက်လာသော ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ကွဲပြားသည်။ ဤနှစ်ခုသည် ယုံကြည်သူများ၏ နှလုံးသားအတွင်းတွင် ယှဉ်တွဲတည်ရှိနေသောကြောင့် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာနှင့် ပတ်သက်၍ ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“မိမိတို့၏ အမှတ်သညာကို အသစ်အဆန်း၌ ထား” သူများသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ရှေးဗိမာန်တော်၏ အရှင်သခင်ဟု မှတ်ယူကြသည်။ ကောင်းမကောင်းကိုသိသောအပင်၏အသီးကိုစား၍ ဝိညာဉ်တို့သည် ဇာတိ၌ပိတ်မိ၍သေကြ၏။ ငရဲ၌ရှိကြ၏။ သို့ရာတွင်၊ ဝိညာဏကိုယ်ခန္ဓာတွင် ၎င်းတို့၏အမှတ်အသားကို ထည့်သွင်းထားသူများသည် ယေရှုအား ဗိမာန်တော်သစ်၏သခင်အဖြစ် မြင်ကြသည်။ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်များသည် အသက်ပင်၏အသီးကိုစား၍ ကောင်းကင်ဘုံသို့ရောက်ကြသည်။

စိတ်နှစ်ပါး ဆုံမိသောအခါ သူတော်စင် ပေါ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းသူတို့သည် နေ့စဉ်မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ထူထောင်ကြရမည်ဖြစ်သည်။ ရောမ 7:21-23 "ထိုအခါ ငါသည် ကောင်းသောအကျင့်ကို ကျင့်သောအခါ မကောင်းသောအမှုသည် ငါ့ဘက်၌ရှိ၏ဟူသော ပညတ်တရားကို ငါတွေ့၏။ အကြောင်းမူကား၊ အတွင်းလူ၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို ငါနှစ်သက်သည်ဖြစ်၍၊ ငါ၏ကိုယ်အင်္ဂါများ၌ အခြားသော ပညတ်တရားကို ငါမြင်ရ၍ စိတ်၏ပညတ်ကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုလျက်၊ ငါ့ကိုယ်အင်္ဂါ၌ရှိသော ဒုစရိုက်တရားသို့ သိမ်းသွားခြင်းသို့ ရောက်စေ၏။"

တရားရေးသမားများအတွက်၊ "ဥပဒေကို စောင့်ထိန်းခြင်း" ဆိုသည်မှာ ပညတ်တရား၏စာများကို လိုက်နာခြင်းဖြစ်သော်လည်း ဧဝံဂေလိသမားများအတွက်၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုကိုခံယူပြီး လိုက်နာကျင့်သုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ယုံကြည်သူတစ်ဦးသည် စာသားအတိုင်း ပြုမူမည်လော၊ သို့မဟုတ် စိတ်စွဲလမ်းကာ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ခံရမည်လား။ ယင်းသည် ၎င်းတို့၏ဝိသေသလက္ခဏာသည် ဇာတိ၌ရှိမရှိ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်၌ရှိမရှိအပေါ် မူတည်သည်။

ဓမ္မဟောင်းကျမ်းတွင်၊ မောရှေသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များပါရှိသော ကျောက်ပြားနှစ်ပြားကို ရယူရန် သိနာတောင်ပေါ်သို့ တက်ခဲ့သည်။ ဤကျောက်ပြားများတွင် ပညတ်တော်ဆယ်ပါးပါရှိသော၊ လူအပေါင်းတို့သည် ၎င်းတို့ကို နာခံရန် ဘုရားသခင်၏အမိန့်တော်ပါရှိသည်။ သို့ရာတွင် မောရှေသည် ရက်လေးဆယ်ပတ်လုံး တောင်ပေါ်မှ ဆင်းမလာသောအခါ၊ လူများတို့သည် ရွှေနွားသငယ်ကို ပြုလုပ်၍ ဘုရားသခင်ဖြစ်မည်ဟု ယုံကြည်လျက် ရှိခိုးကြသည်။ မောရှေသည် ယင်းကိုသက်သေခံလျက် ကျောက်ပြားနှစ်ပြားကို ဖြိုခွဲခဲ့သည်။ ကျိုးသွားသော ကျောက်ပြားနှစ်ချပ်သည် ပြိုကျပျက်စီးသွားမည့် ကျောက်တုံးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ဘုရားကျောင်းဟောင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗိမာန်တော်ဟောင်းမှာ ထိုင်သူတွေကို အဘိုးကြီးလို့ ခေါ်တယ်။ အသေခံရန် ရည်မှန်းထားသော အဘိုးအိုသည် ကားတိုင်ပေါ်တွင် ယေရှုခရစ်၏ အသေခံခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

မောရှေသည် ရွှေနွားသငယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ကျောက်ပြားနှစ်ပြားကို ထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ဤကျောက်ပြားနှစ်ပြားကို သူတို့၏နှလုံးသားတွင် ရေးထိုးကာ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို စောင့်ရှောက်ရန် ဘုရားသခင်က သူတို့ကို အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ “စောင့်ထိန်းခြင်း” ဆိုသည်မှာ သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားပြီး ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ စာဖြင့်လုပ်ဆောင်ခြင်းကို မဆိုလိုသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အဓိပ္ပါယ်ရှိသော လုပ်ဆောင်ခြင်းသာဖြစ်သည်။ ဤကျောက်ပြားနှစ်ပြားသည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲတွင် တည်ထားသော ဗိမာန်တော်အသစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗိမာန်တော်သစ်မှာ ထိုင်သူတွေကို လူသစ်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုတယ်။ လူသစ်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် တစ်ဖန်မွေးဖွားသူများကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ ယေရှုခရစ်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်သောအသက်တာဖြစ်သည်။

ရောမ 6:4-5 ``ထိုကြောင့်၊ ငါတို့သည် ခမည်းတော်၏ဘုန်းတော်အားဖြင့် သေခြင်းမှထမြောက်တော်မူသည်နှင့်အညီ၊ ခရစ်တော်သည် ခမည်းတော်၏ဘုန်းတော်အားဖြင့် သေခြင်းမှထမြောက်တော်မူသည်နည်းတူ၊ ငါတို့သည်လည်း အသစ်သောအသက်တာ၌ ကျင်လည်ရကြမည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့သည် အသေခံတော်မူခြင်းသဏ္ဍာန်၌ တညီတညွတ်တည်း စိုက်ထားလျှင်၊ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်အားဖြင့် ငါတို့သည် ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

နိဂုံးချုပ်အားဖြင့် ပညတ်တရား၏ အကျိုးဆက်များသည် မည်သူ့ကို ရှုမြင်ပြီး ပြုမူသော စိတ်အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ ကွဲပြားသည်။ ပညတ်တရားကို ဧဝံဂေလိတရားအဖြစ် ရှုမြင်ပါက၊ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိသည်။ ဥပဒေ၏ စကားကို တရားဥပဒေ စိုးမိုးရေးဟု ရှုမြင်ပါက တရားရေးသမား ဖြစ်လာကာ ဥပဒေ၏ သခင်ဖြစ်သကဲ့သို့ အရှိအတိုင်း ပြုမူရန် ကြိုးပမ်းသည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ Westminster အယူဝါဒအရ မေးခွန်း 99။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို မှန်ကန်စွာနားလည်ရန် အဘယ်စည်းမျဉ်းများကို ကျွန်ုပ်တို့လိုက်နာရမည်နည်း။

ဖြေ။ ပညတ်တော်ဆယ်ပါးကို မှန်ကန်စွာ နားလည်ရန် အောက်ပါ စည်းကမ်းများကို လိုက်နာရမည်။

၁။ တရားတော်သည် ပြီးပြည့်စုံသည်ဖြစ်၍ လူအပေါင်းတို့သည် ၎င်း၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းတရားနှင့် ပြည့်စုံရန်၊ ထာဝစဉ် စုံလင်စွာ နာခံရန်၊ တာဝန်အားလုံးကို ရှင်းရှင်း နှင့် ပြည့်စုံစေရန်၊ အပြစ်ရှိသမျှကို အနည်းဆုံး တားမြစ်ရန် လိုအပ်သည်။

Heidelberg Catechism တွင် မေးခွန်း 114 က "နောင်တရပြီး ဘုရားသခင်ထံ လှည့်လာသူများသည် ဤပညတ်တော်အားလုံးကို အပြည့်အဝ စောင့်ရှောက်နိုင်သလော။

အဖြေ- မဟုတ်ဘူး၊ ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးလူတွေတောင် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နာခံမှု မရရှိနိုင်ဘူး။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ၊ ယုံကြည်သူများသည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တော်အချို့ကိုသာမက အားလုံးကိုထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားအားထုတ်သင့်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့်၊ ယုံကြည်သူများသည် ပညတ်တော်များကို စောင့်ထိန်းရန် ကြိုးပမ်းရမည်ဟု အယူဝါဒက ဆိုသည်၊ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်သူများသည် ကျေးဇူးတော်၏ပဋိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ လူလုပ်အယူဝါဒသည် ယုံကြည်သူများကို ပဋိညာဉ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်စေသည် ။

သူတော်စင်များသည် ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးအတွင်း၌ တိုက်ပွဲကိုဆင်နွှဲကြပြီး ဇာတိပကတိအတ္တကို ကျော်လွှားရန်အတွက် ဝိညာဉ်ရေးကြီးထွားရန် လိုအပ်သည်။ ပညတ်တရား၏ ပြဋ္ဌာန်းချက်တိုင်းကို လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးပမ်းမည့်အစား၊ ယုံကြည်သူများသည် ပညတ်တရား၏ ပြဋ္ဌာန်းချက်များအားဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဇာတိစိတ်နှလုံးအလိုရှိသည်များကို ဦးစွာ နားလည်သင့်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ယုံကြည်သူများအား အပြစ်၏သဘောသဘာဝကို အသိအမှတ်ပြုရန်နှင့် ယင်း၌ ရောထွေးခြင်းမပြုရန် အလိုရှိသည်။

ဘုရားသခင်၏အလိုတော်နှင့်အညီ လုပ်ဆောင်ရန်၊ ယုံကြည်သူများသည် နေ့စဉ်မိမိတို့၏ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ထူထောင်ပြီး ၎င်းတို့၏ဝိညာဉ်ရေးစိတ်များကို အသစ်ပြုပြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဇာတိပကတိသို့ နေ့စဉ်သေဆုံးနေချိန်တွင်၊ သူတို့၏ဝိညာဉ်ရေးစိတ်များနှင့်ပတ်သက်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၌ ထိုင်နေကြသည်ကို သတိရကြရမည်ဖြစ်သည်။ ယုံကြည်သူများသည် ကောင်းကင်နှင့်ငရဲကြားတွင် နေ့စဉ်နေထိုင်နေလျှင်ပင်၊ ၎င်းတို့၏ အမှတ်အသားကို ကောင်းကင်တွင် နေရာချပါက၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို ဦးဆောင်မည်ဖြစ်သည်။ ပညတ္တိကျမ်းစာကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာရန် ကြိုးပမ်းမည့်အစား ယုံကြည်သူများသည် ပညတ်တရားအတွင်း ၎င်းတို့၏စိတ်နှလုံးကို မည်ကဲ့သို့ စီရင်ရမည်နည်း။

အကယ်၍ ယုံကြည်သူတစ်ဦးသည် မိမိ၏ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ဖော်ထုတ်ရန် ပျက်ကွက်ပါက၊ သူသည် အသက်ပင်၏အသီးနှင့် အကောင်းအဆိုးကိုသိသောအပင်၏အသီးကို နေ့စဉ်စားလိုသူဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ယုံကြည်သူသည် နောက်တစ်ကြိမ် မမွေးဖွားပါက ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်မည်မဟုတ်ပါ။ သို့ရာတွင်၊ တစ်ဖန်မွေးခြင်းကို ယုံကြည်သူသည် အပြစ်တစ်ခုကျူးလွန်ပါက၊ ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စာတန်၏ဆူးများဖြင့် ထိုးနှက်မည်ဖြစ်သည်။