၃။ ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ခရစ်တော် (၁) ကာဣနနှင့် အာဗေလ

 ၃။ ကမ္ဘာဦးကျမ်းတွင် ခရစ်တော်

(၁) ကာဣနနှင့် အာဗေလ

ကာဣနနှင့် အာဗေလကို နှိုင်းယှဉ်သောအခါ၊ ဖာရိရှဲတို့နှင့် ယေရှုအကြား နှိုင်းယှဉ်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ဆွဲယူနိုင်ပါသည်။ ယေရှုသည် လူသားဖြစ်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏သားတော်လည်း ဖြစ်သည်။ ဖာရိရှဲနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများက ရောမဘုရင်ခံ ပိလတ်ထံမှ သေဒဏ်ပေးရန် တောင်းဆိုကာ ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုသောကြောင့် ဘုရားသခင်ကို စော်ကားမှုဖြင့် စွပ်စွဲခဲ့ကြပြီး သူသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ အသတ်ခံခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် ဖာရိရှဲတို့ကို ကိုယ်စားပြုသော ကာဣနသည် လူသတ်သမားဖြစ်ပြီး ယေရှုခရစ်ကို ကိုယ်စားပြုသော အာဗေလသည် လူသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၄:၂-၅ “ထိုမိန်းမသည် သူ့ညီ အာဗေလကို မွေးဖွားခဲ့သည်။ အာဗေလသည် သိုးထိန်းဖြစ်သော်လည်း ကာဣနသည် မြေယာလုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်သူဖြစ်သည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကာဣနသည် မြေအသီးအနှံမှ ထာဝရဘုရားအား ပူဇော်သက္ကာကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ အာဗေလသည် သူ၏သိုးစုတွင် အဦးဆုံးသား၏ အဆီအနှစ်ကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထာဝရဘုရားသည် အာဗေလနှင့် သူ၏ပူဇော်သက္ကာကို နှစ်သက်တော်မူသော်လည်း ကာဣနနှင့် သူ၏ပူဇော်သက္ကာကို နှစ်သက်တော်မမူ။ ကာဣနသည် အလွန်အမျက်ထွက်၍ မျက်နှာညှိုးငယ်နေခဲ့သည်။”

ပညတ်တရားအရ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းစနစ်သည် မောရှေနောက်ပိုင်းတွင် စတင်ခဲ့သော်လည်း ကာဣနနှင့် အာဗေလတို့၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းများမှတစ်ဆင့် ပြောင်းပြန်ကြည့်လျှင် ကာဣနသည် မြေမှရရှိသော အသီးအနှံများကို ယေဟောဝါထံ ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ပူဇော်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ကောက်နှံပူဇော်သက္ကာသည် မြေမှရိတ်သိမ်းရရှိသော ကောက်နှံအားလုံးကို ပူဇော်ခြင်းဖြင့် အသက်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည့်အတွက် ဘုရားသခင်အား ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းကို သွေးမဲ့ပူဇော်သက္ကာ သို့မဟုတ် ဖြည့်စွက်ပူဇော်သက္ကာဟုလည်း ခေါ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တိရစ္ဆာန်များကို သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် သွေးဖြန်းခြင်း မပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကောက်နှံပူဇော်သက္ကာကို အခြားသွေးယဇ်များပြီးနောက် ပူဇော်သည်။ သွေးပူဇော်သက္ကာမပါဘဲ ဤကောက်နှံပူဇော်သက္ကာသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိပါ။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ ခန့်အပ်ခြင်း၊ တဲတော်တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် အပ်နှံခြင်းတွင် နှင့် နူနာစွဲသူများ ပျောက်ကင်းပြီးနောက် ကောက်နှံပူဇော်သက္ကာများကို ပူဇော်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကာဣနသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် သူ၏ပူဇော်သက္ကာကို လက်မခံခဲ့ပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယဇ်မပူဇော်ဘဲ ကောက်နှံပူဇော်သက္ကာကို ပူဇော်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယေရှုခေတ်က ဖာရိရှဲများသည် ဗိမာန်တော်ကို ညစ်ညမ်းစေပြီး ကုန်သွယ်ရေးတွင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ကြသည်။ ပရောဖက်မာလခိက ဘုရားသခင်သည် လူတို့၏ ယဇ်ပူဇော်သက္ကာများကို လက်မခံဟု ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြသည်။

ဖာရိရှဲများနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများသည် ပညတ်တရားကို ဂရုတစိုက်လိုက်နာခြင်းဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိနိုင်သည်ဟု ယုံကြည်သူများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗိမာန်တော်၌ သူတို့၏ယဇ်ပူဇော်ခြင်းသည် အခမ်းအနားမျှသာဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကိုသာ ရှာဖွေကာ မကောင်းမှုအဖြစ် ရှုမြင်ခံရကြသည်။ သို့သော် သူတို့သည် မေရှိယဖြစ်သော ယေရှုခရစ်ကို လက်ဝါးကပ်တိုင်မှာ ရိုက်ထားခဲ့ကြသည်။

"အာဗေလသည်လည်း သူ၏သိုးစု၏ သားဦးအချို့ကို၊ သူတို့၏အဆီအချို့ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။" သူ၏သိုးစု၏ သားဦးအချို့ကို ဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်ထံ မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ခြင်းဟု ဆိုလိုသည်။ ဟေဗြဲ ၉:၁၄ တွင် "ထာဝရဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ အပြစ်အနာအဆာမရှိဘဲ မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်တော်မူသော ခရစ်တော်၏အသွေးသည် အသက်ရှင်သောဘုရားသခင်ကို ဝတ်ပြုရန် သင်တို့၏ကိုယ်ကိုကိုယ် သေခြင်းမှ စင်ကြယ်စေမည်လော" ဟု ဆိုထားသည်။

"ကိုယ်တော်သည် အဆီကို ပူဇော်ခဲ့သည်။" အဆီနှင့်သွေးသည် အသက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် အဆီကို မစားရန်၊ အဆီကို မီးရှို့ပြီး သွေးကို မြေပေါ်သို့ သွန်ပစ်ရန် ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်မှာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်ထံသို့ ရောက်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် လူသားများသည် အခြားသက်ရှိသတ္တဝါများကို မစားရန် တားမြစ်ထားသည်။ ဝတ်ပြုရာ ၃:၁၇ တွင် "သင်တို့သည် အဆီ သို့မဟုတ် သွေးကို မစားရ။ ၎င်းသည် သင်တို့၏ အမျိုးအနွယ်များအတွက် ထာဝရပညတ်တော်ဖြစ်လိမ့်မည်။" ဟု ဖော်ပြထားသည်။

ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၇:၁၁:၂၂-၂၅ မှာ “ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည် မောရှေအား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘အစ္စရေးအမျိုးသားတို့အား ဆင့်ဆိုလော့။ သင်တို့သည် နွား၊ သိုး၊ ဆိတ်ဆီဥကို မစားရ။ သူ့အလိုလိုသေသော နွားဆီ သို့မဟုတ် သားရဲကိုက်သတ်သော နွားဆီဥကို အခြားရည်ရွယ်ချက်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။ သင်တို့သည် လုံးဝမစားရ။ ထာဝရဘုရားအား မီးဖြင့်ပူဇော်သော ယဇ်ကောင်၏ဆီဥကို စားသောသူသည် ထိုဆီဥကို စား၏လူမှ ပယ်ရှင်းခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။” လူသားတို့ စားရမည့် အသက်သည် အခြားသက်ရှိများမှ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်မှ လာ၏။ ထို့ကြောင့် ယုံကြည်သူများသည် ကောင်းကင်အသက်တာရရှိရန် လူသား၏အသားကို စား၍ အသွေးကို သောက်ရမည်။

ယေရှုခရစ်၏အသားကို စားခြင်းနှင့် အသွေးကို သောက်ခြင်းသည် ကိုယ်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းနှင့် ကိုယ်တော်၌ ကျွန်ုပ်၏အသားနှင့် အသွေးကို ပူဇော်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်ထံ မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၌ရှိလျှင် ခရစ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်ထံ မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ရေးအရ အသက်ရှင်သော ယဇ်ကောင်ဖြစ်လာခြင်းသည် ကြိုးစားအားထုတ်သော ဘဝကို နေထိုင်ရန် ကြိုးစားခြင်းမဟုတ်ပါ။ ယင်းအစား၊ ယေရှုနှင့်အတူ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် သေဆုံးခြင်းသည် ခရစ်တော်၌ မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အတိအကျ ဖော်ပြသည်။

အာဗေလ၏ ဘုရားသခင်ထံ ပူဇော်သက္ကာများတွင် မုဆိုးမများ၊ နတ်ဆိုးစွဲသူများ၊ မျက်စိကန်းသူများနှင့် အစ္စရေးလူမျိုးများ စွန့်ပစ်ခဲ့သော အပြစ်သားများအတွက် ပါဝင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ထိုပူဇော်သက္ကာများကို လက်ခံခဲ့သည်။ ကာဣန၏ ပူဇော်သက္ကာများကို လက်မခံခဲ့ပါ။ လူသားများကိုယ်တိုင် ရရှိနိုင်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဘုရားသခင် လက်မခံပါ။ ခရစ်တော်၌ မိမိကိုယ်ကို ပူဇော်သူများ၏ ပူဇော်သက္ကာကို ဘုရားသခင် လက်ခံသည်။ လူသားများကိုယ်တိုင် တစ်စုံတစ်ခု လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဟူသော အယူအဆကို ဘုရားသခင် လက်မခံပါ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအယူအဆအတွင်းတွင် ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိုသော လောဘ ပုန်းအောင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။